هم ایستایی و کلیه ها

5 مفهوم در این درس

آزمونک سریع

با چند پرسش تصادفی، آمادگی‌ات را بسنج

در حال آماده‌سازی آزمونک…

آناتومی و موقعیت کلیه‌ها در بدن

کلیه‌ها اندام‌هایی لوبیایی‌شکل هستند که در طرفین ستون مهره‌ها و در پشت حفره شکمی (فضای رتروپریتونئال) قرار گرفته‌اند. جالب است بدانید که کلیه‌ها در بدن کاملاً متقارن نیستند؛ وجود کبد در سمت راست بدن باعث شده است که کلیه راست اندکی پایین‌تر از کلیه چپ قرار گیرد. به همین دلیل، کلیه چپ به عضله دیافراگم نزدیک‌تر است. در افراد بالغ، اندازه هر کلیه تقریباً معادل مشت بسته همان فرد است، در حالی که در کودکان این تناسب وجود ندارد.

ساختارهای محافظتی کلیه

کلیه توسط سه لایه اصلی محافظت می‌شود: کپسول کلیه (پرده‌ای از بافت پیوندی سست با رشته‌های کلاژن)، بافت چربی اطراف کلیه و دنده‌ها. دنده‌های ۱۱ و ۱۲ به عنوان دنده‌های آزاد، از بخش‌های بالایی کلیه محافظت می‌کنند.

به دلیل پایین‌تر بودن کلیه راست، کلیه چپ بیشتر توسط دنده‌ها محافظت می‌شود؛ کلیه چپ با دنده‌های ۱۱ و ۱۲ و کلیه راست تنها با دنده ۱۲ در تماس است.

نقش حیاتی چربی اطراف کلیه

بافت چربی علاوه بر نقش ضربه‌گیری، بزرگترین ذخیره انرژی بدن است و وظیفه ثابت نگه داشتن کلیه‌ها در جایگاه خود را دارد. یاخته‌های این بافت ظاهری شبیه به انگشتر دارند زیرا توده چربی، هسته را به حاشیه و نزدیکی غشا رانده است.

در صورت کاهش وزن شدید و سریع، تحلیل این چربی می‌تواند منجر به افتادگی کلیه و تاخوردگی میزنای شود که خطر نارسایی کلیه را به دنبال دارد.

واژگان کلیدی

فضای رتروپریتونئال
فضای پشت پرده صفاق که کلیه‌ها در آن قرار دارند و توسط صفاق احاطه نمی‌شوند.
کپسول کلیه
پرده‌ای از جنس بافت پیوندی که تمام سطح کلیه را می‌پوشاند و به راحتی از آن جدا می‌شود.
دنده‌های آزاد
دنده‌های ۱۱ و ۱۲ که به استخوان جناغ متصل نیستند اما از پشت به ستون مهره وصل شده و از کلیه محافظت می‌کنند.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است که فکر کنیم کلیه‌ها درون حفره شکمی قرار دارند؛ آن‌ها در واقع «پشت» آن قرار گرفته‌اند.
  • برخلاف تصور، دنده‌ها از تمام سطح کلیه محافظت نمی‌کنند، بلکه فقط بخش فوقانی آن را پوشش می‌دهند.
  • کاهش وزن همیشه باعث نارسایی کلیه نمی‌شود، بلکه «ممکن است» از طریق تاخوردگی میزنای به آن منجر شود.

جمع‌بندی این مفهوم

  • کلیه‌ها در پشت حفره شکمی و در دو طرف ستون مهره‌ها قرار دارند.
  • کلیه راست به دلیل فشار کبد، پایین‌تر از کلیه چپ و نزدیک‌تر به مثانه است.
  • سه ساختار پیوندی (کپسول، چربی و دنده) وظیفه حفاظت فیزیکی از کلیه‌ها را بر عهده دارند.
  • اندازه کلیه در افراد بالغ تقریباً به اندازه مشت بسته آن‌هاست.
  • تحلیل چربی دور کلیه بر اثر کاهش وزن سریع می‌تواند باعث افتادگی کلیه و انسداد میزنای شود.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید که کلیه چپ به طحال نزدیک است، در حالی که کلیه راست در مجاورت کبد قرار دارد. این تفاوت مجاورت باعث شده که در جراحی‌های شکمی، جراحان با دقت بسیار متفاوتی به هر کدام از این دو کلیه دسترسی پیدا کنند. همچنین، گرچه کلیه‌ها تنها حدود ۱ درصد وزن بدن را تشکیل می‌دهند، اما در هر دقیقه حدود ۲۰ درصد از کل خون خروجی از قلب را دریافت می‌کنند تا تصفیه کنند!

ساختار درونی و سازمان‌بندی کلیه

در برش طولی کلیه، سه ناحیه اصلی دیده می‌شود: بخش قشری (خارجی‌ترین لایه)، بخش مرکزی (شامل هرم‌ها) و لگنچه (درونی‌ترین بخش). بخش قشری در کلیه انسان و گوسفند در فواصل بین هرم‌های بخش مرکزی نفوذ کرده و ستون‌های کلیوی را می‌سازد. ضخامت بخش مرکزی به دلیل وجود هرم‌ها، از بخش قشری بیشتر است.

واحدهای ساختاری: لپ و هرم

هر هرم کلیوی به همراه ناحیه قشری مجاورش و رگ‌های خونی مربوطه، یک لپ کلیه را تشکیل می‌دهند. رأس هرم‌ها به سمت لگنچه و قاعده آن‌ها به سمت بخش قشری است. نکته مهم اینجاست که ناحیه اتصال هرم به لگنچه، رنگ روشن‌تری دارد.

ویژگیبخش قشریلگنچه
شکللایه احاطه‌کنندهقیفی‌شکل
تولید ادرار
رنگتیره‌ترروشن‌ترین بخش

لگنچه و مسیر خروج ادرار

لگنچه (حوضچه کلیه) درونی‌ترین ساختار است که ادرار تولید شده توسط گردیزه‌ها را از طریق هرم‌ها دریافت می‌کند. این بخش روشن‌ترین قسمت کلیه در کالبدشکافی است. ادرار از لگنچه وارد میزنای شده و به سمت مثانه می‌رود. میزنای همواره در سطح پایین‌تری نسبت به سرخرگ و سیاهرگ کلیه در ناف کلیه قرار دارد.

لگنچه ساختاری قیفی‌شکل است که ادرار را تولید نمی‌کند، بلکه صرفاً آن را جمع‌آوری و هدایت می‌کند.

واژگان کلیدی

لپ کلیه
واحدی شامل یک هرم کلیوی و بافت قشری پوشاننده آن.
لگنچه (Renal Pelvis)
ساختار قیفی‌شکل مرکزی که ادرار را از هرم‌ها جمع‌آوری و به میزنای می‌ریزد.
ستون‌های کلیوی
پیشروی بخش قشری کلیه به فضای بین هرم‌های بخش مرکزی.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است که لگنچه را بخشی از «بخش مرکزی» بدانیم؛ لگنچه یک بخش مجزا و درونی‌ترین قسمت است.
  • رأس هرم‌ها به سمت قشر نیست، بلکه همیشه به سمت لگنچه قرار دارد.
  • بخش قشری نازک‌تر از بخش مرکزی است (برخلاف تصور عمومی).

جمع‌بندی این مفهوم

  • کلیه از سه بخش قشری، مرکزی و لگنچه تشکیل شده است.
  • بخش مرکزی شامل هرم‌های کلیوی است که قاعده آن‌ها به سمت خارج است.
  • لگنچه روشن‌ترین و درونی‌ترین بخش کلیه است که نقش جمع‌آوری ادرار را دارد.
  • هر لپ کلیه از یک هرم و بافت قشری روی آن ساخته شده است.
  • ادرار در گردیزه‌ها (مستقر در قشر و مرکز) تولید و به لگنچه سرازیر می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

در هنگام تشریح کلیه گوسفند، برای دیدن این ساختارها حتماً باید برشی طولی از سطح محدب (بیرونی) بزنید. به محض باز کردن کلیه، ستون‌های کلیوی که از قشر به سمت مرکز نفوذ کرده‌اند به وضوح دیده می‌شوند. لگنچه به قدری سفید و صیقلی است که به راحتی از بافت‌های گوشتی و قرمز هرم‌ها تشخیص داده می‌شود.

گردیزه (نفرون) و مجاری جمع‌کننده

گردیزه (نفرون) واحد ساختاری و عملکردی کلیه است که وظیفه تولید ادرار را بر عهده دارد. هر کلیه انسان حاوی حدود یک میلیون گردیزه است. هر گردیزه شامل اجزای زیر است: کپسول بومن (شروع گردیزه)، لوله پیچ‌خورده نزدیک، لوله هنله و لوله پیچ‌خورده دور. دیوار گردیزه از یک لایه بافت پوششی مکعبی ساخته شده که بر روی غشای پایه قرار دارد.

ساختار و مسیر گردیزه

کپسول بومن ساختاری قیفی‌شکل و دو دیواره است که کلافک (گلومرول) را در بر می‌گیرد. لوله‌های پیچ‌خورده نزدیک و دور کاملاً در بخش قشری قرار دارند، در حالی که لوله هنله یو-شکل بوده و به بخش مرکزی نفوذ می‌کند.

محرای جمع‌کننده ادرار جزئی از نفرون نیست؛ چندین نفرون به یک مجرای جمع‌کننده می‌ریزند.

آناتومی لوله هنله

لوله هنله دارای بخش نزولی و صعودی با ضخامت‌های متفاوت است. بخش پایین‌روی (نزولی) در ابتدا ضخیم و سپس نازک و طولانی می‌شود. بخش بالاروی (صعودی) ابتدا نازک و کوتاه است و سپس ضخیم می‌شود. ضخیم‌ترین بخش هنله، همان ابتدای بخش نزولی است.

تعداد لوله‌های پیچ‌خورده در هر کلیه برابر با دو برابر تعداد کپسول‌های بومن است، زیرا هر نفرون یک کپسول و دو لوله پیچ‌خورده (نزدیک و دور) دارد.

واژگان کلیدی

گردیزه (Nephron)
واحد میکروسکوپی تصفیه خون در کلیه که شامل کپسول بومن و لوله‌های ادراری است.
کپسول بومن
ابتدایِ فنجانی‌شکل نفرون که محلِ دریافتِ موادِ تراوش شده از کلافک است.
مجرای جمع‌کننده
لوله‌ای که ادرار را از چندین نفرون دریافت کرده و با نزدیک شدن به لگنچه، قطر آن افزایش می‌یابد.

اشتباه‌های رایج

  • بسیاری به اشتباه مجرای جمع‌کننده را بخشی از نفرون می‌دانند، در حالی که این مجرا فقط ادرار چند نفرون را جمع می‌کند.
  • تعداد مجاری جمع‌کننده کمتر از تعداد نفرون‌هاست (چون چندین نفرون به یک مجرا وصل می‌شوند).
  • لوله پیچ‌خورده دور، انتهایی‌ترین بخش نفرون است، نه لوله هنله.

جمع‌بندی این مفهوم

  • هر کلیه حدود یک میلیون نفرون دارد که در نواحی قشری و مرکزی مستقر هستند.
  • نفرون شامل کپسول بومن، لوله‌های پیچ‌خورده نزدیک و دور و قوس هنله است.
  • کپسول بومن و لوله‌های پیچ‌خورده همگی در بخش قشری قرار دارند.
  • قوس هنله به بخش مرکزی نفوذ کرده و در بازجذب آب و نمک نقش اساسی دارد.
  • مجرای جمع‌کننده ادرار خارج از ساختار نفرون تعریف می‌شود و قطر آن رو به لگنچه زیاد می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

اگر تمام نفرون‌های هر دو کلیه یک انسان را پشت سر هم قرار دهیم، طولی حدود ۸۰ کیلومتر پیدا می‌کنند! این شبکه عظیم لوله‌ای با دقت میکروسکوپی طراحی شده تا ادرار را غلیظ کرده و از خروج آب و مواد غذایی ضروری بدن جلوگیری کند.

گردش خون در کلیه و رگ‌های خونی

خون کلیه از طریق سرخرگ کلیوی (منشعب از آئورت) تأمین شده و توسط سیاهرگ کلیوی به بزرگ‌سیاهرگ زیرین بازمی‌گردد. در کلیه دو شبکه مویرگی وجود دارد: شبکه اول (کلافک یا گلومرول) که بین دو سرخرگ آوران و وابران قرار دارد و محلِ تراوش خون است، و شبکه دوم (دور لوله‌ای) که اطراف لوله‌های نفرون را احاطه کرده است.

آناتومی رگ‌های خونی دو طرفه

سرخرگ آئورت در سمت چپ بدن متمایل است، در نتیجه سرخرگ کلیوی راست مسیر طولانی‌تری را طی کرده و از پشت بزرگ‌سیاهرگ زیرین عبور می‌کند. متقابلاً، سیاهرگ کلیوی چپ طویل‌تر است و برای رسیدن به بزرگ‌سیاهرگ زیرین، از روی آئورت عبور می‌کند.

ویژگیسرخرگ کلیویسیاهرگ کلیوی
سمت کلیه راستطویل‌ترکوتاه‌تر
مقطع عرضیگرد و منظمنامنظم و تخت
مواد زائد نیتروژن‌داربسیار زیادبسیار کم

جریان خون در نفرون

خون در گلومرول روشن (پر اکسیژن) است. سرخرگ وابران خون را از گلومرول خارج کرده و شبکه دور لوله‌ای را می‌سازد. در این شبکه، خون ابتدا در مجاورت لوله پیچ‌خورده نزدیک و دور روشن است، اما در مجاورت بخش پایین‌روی هنله، به تدریج تیره (کم‌اکسیژن) شده و به سمت بالا حرکت می‌کند.

سرخرگ وابران تنها سرخرگی است که مستقیماً با هر دو شبکه مویرگی (اول و دوم) در ارتباط است.

واژگان کلیدی

سرخرگ آوران
انشعاب نهایی سرخرگ کلیه که خون روشن را به کلافک وارد می‌کند.
سرخرگ وابران
رگی که خون را از کلافک خارج کرده و شبکه مویرگی دوم را می‌سازد؛ قطر آن کمتر از آوران است.
بزرگ‌سیاهرگ زیرین (IVC)
رگ اصلی در سمت راست بدن که خون تصفیه شده را از سیاهرگ‌های کلیوی دریافت می‌کند.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است که فکر کنیم خونِ سیاهرگ کلیه مواد دفعی بیشتری دارد؛ کلیه تصفیه‌خانه است، پس سیاهرگ آن کمترین مواد دفعی (مثل اوره) را دارد.
  • سیاهرگ کلیه راست از جلوی آئورت عبور نمی‌کند؛ فقط سیاهرگ چپ این ویژگی را دارد.
  • گلومرول بین یک سرخرگ و یک سیاهرگ نیست، بلکه بین دو سرخرگ (آوران و وابران) قرار دارد.

جمع‌بندی این مفهوم

  • سرخرگ کلیه خون تصفیه نشده را وارد و سیاهرگ کلیه خون تصفیه شده را خارج می‌کند.
  • سرخرگ کلیه راست به دلیل موقعیت آئورت، طول بیشتری از سرخرگ چپ دارد.
  • سیاهرگ کلیه در بخش مقعر (ناف کلیه) جلویی‌ترین رگ است.
  • گردش خون کلیه شامل دو شبکه مویرگی است: گلومرول (تراوش) و دور لوله‌ای (بازجذب و ترشح).
  • خون گلومرول و مجاورت لوله‌های پیچ‌خورده روشن است، اما در بخشی از شبکه دوم تیره می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید فشار خون در مویرگ‌های کلافک (گلومرول) بسیار بالاتر از مویرگ‌های سایر نقاط بدن است. دلیل این امر، تفاوت قطر سرخرگ آوران (قطورتر) و وابران (باریک‌تر) است. این اختلاف قطر مانند سدی عمل می‌کند که فشار را در کلافک بالا می‌برد تا تراوش مواد با قدرت کافی انجام شود.

هم‌ایستایی و میزنای

هم‌ایستایی (Homeostasis) به معنای حفظ پایداری وضعیت درونی بدن است. کلیه‌ها با تنظیم ترکیب شیمیایی مایعات بدن (خون و مایع میان‌بافتی) و دفع مواد زائد، نقش کلیدی در هم‌ایستایی دارند. برهم خوردن این تعادل می‌تواند منجر به بیماری‌های جدی شود؛ برای مثال، اختلال در تنظیم یون‌های سدیم و پتاسیم می‌تواند فعالیت نورون‌های مغزی را مختل کند.

میزنای: لوله انتقال ادرار

میزنای (حالب) لوله‌ای ماهیچه‌ای است که ادرار را از لگنچه به مثانه می‌برد. طول میزنای در هر دو سمت متفاوت است: به دلیل پایین‌تر بودن کلیه راست، میزنای راست کوتاه‌تر از میزنای چپ است. میزنای‌ها از روی انشعابات آئورت عبور کرده و به مثانه ختم می‌شوند.

طول میزنای همواره ثابت است و حتی با افتادگی کلیه نیز تغییر نمی‌کند، بلکه فقط دچار تاخوردگی می‌شود.

سیستم لنفاوی و مجاورت‌ها

در بدن انسان، مجرای لنفی چپ قطورتر از مجرای لنفی راست است. از طرفی میزنای چپ طویل‌تر از میزنای راست است. این تفاوت‌های آناتومیکی به تقسیم‌بندی فضایی اندام‌ها در حفره شکم مربوط می‌شود.

افزایش مصرف نمک باعث بالا رفتن فشار اسمزی پلاسما می‌شود. این امر نه تنها حجم یاخته‌ها را به دلیل خروج آب کاهش می‌دهد، بلکه فشار خون را در سرخرگ کلیوی نیز افزایش می‌دهد.

واژگان کلیدی

هم‌ایستایی (Homeostasis)
مجموعه فعالیت‌هایی که محیط داخلی بدن را در محدوده ثابتی نگه می‌دارد.
میزنای (Ureter)
لوله‌ای که ادرار را از کلیه خارج می‌کند؛ نباید با میزراه (مجرای خروج ادرار از مثانه) اشتباه شود.
فشار اسمزی
تمایل یک محلول برای جذب آب که افزایش آن در پلاسما باعث چروکیدگی یاخته‌ها می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است که فکر کنیم هم‌ایستایی فقط مربوط به ادرار است؛ کلیه کل مایعات بدن را تنظیم می‌کند.
  • میزنای و میزراه (پیشابراه) دو ساختار متفاوت هستند؛ میزنای قبل از مثانه و میزراه بعد از مثانه است.
  • تحلیل چربی دور کلیه طول میزنای را بلند نمی‌کند، بلکه باعث پیچ خوردن آن می‌شود.

جمع‌بندی این مفهوم

  • کلیه‌ها با دفع مواد زائد و تنظیم یون‌ها، تعادل داخلی بدن را حفظ می‌کنند.
  • برهم خوردن هم‌ایستایی ریشه بسیاری از بیماری‌های انسانی است.
  • میزنای راست به دلیل موقعیت کلیه، کوتاه‌تر از میزنای چپ است.
  • طول میزنای تحت تأثیر عوامل فیزیکی محیطی قرار نمی‌گیرد و ثابت است.
  • افزایش نمک در خون باعث افزایش فشار خون کلیوی و تغییر حجم یاخته‌ها می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید که مثانه و میزنای‌ها دارای یک مکانیسم دریچه‌ای طبیعی هستند. وقتی مثانه پر می‌شود، فشار ادرار به‌طور خودکار دهانه میزنای‌ها را می‌بندد تا ادرار به سمت کلیه‌ها برنگردد (رفلاکس). اگر این سیستم آسیب ببیند، ادرار آلوده به کلیه‌ها برگشته و باعث عفونت شدید و نارسایی کلیه می‌شود.

خلاصهٔ درس

کلیه‌ها؛ کارخانهٔ تصفیهٔ بدن

Biology · Kidney & Homeostasis

موقعیت و محافظت از کلیه‌ها

  • کلیه‌ها پشت حفره شکمی، در فضای رتروپریتونئال قرار دارند
  • کبد ← کلیه راست پایین‌تر؛ کلیه چپ به دیافراگم نزدیک‌تر است
  • سه ساختار محافظ: کپسول کلیه، چربی اطراف و دنده‌های ۱۱ و ۱۲
  • کلیه چپ با دو دنده (۱۱ و ۱۲)؛ کلیه راست تنها با دنده ۱۲ محافظ دارد
  • اندازه کلیه در بالغ ≈ مشت همان فرد؛ در کودکان این تناسب وجود ندارد
فضای رتروپریتونئال
پشت پرده صفاق؛ کلیه‌ها درون حفره شکمی نیستند

نکته: کلیه‌ها ۱٪ وزن بدن‌اند، اما هر دقیقه حدود ۲۰٪ خون قلب را دریافت می‌کنند!

ساختار درونی کلیه

  • برش طولی: بخش قشری (خارج)، بخش مرکزی (هرم‌ها)، لگنچه (درون)
  • رأس هرم‌ها به سمت لگنچه؛ قاعده‌شان رو به قشر است
  • قشر بین هرم‌ها نفوذ کرده ← ستون‌های کلیوی می‌سازد
  • لپ کلیه = یک هرم + قشر مجاور + رگ‌های خونی مربوطه
  • لگنچه قیفی‌شکل است؛ ادرار تولید نمی‌کند، فقط جمع‌آوری می‌کند
لگنچه (Renal Pelvis)
درونی‌ترین و روشن‌ترین بخش کلیه؛ ادرار را به میزنای می‌ریزد

نکته: بخش مرکزی از قشر ضخیم‌تر است؛ برخلاف تصور، قشر کلیه نازک‌تر از مرکز است.

گردیزه (نفرون) و مجاری جمع‌کننده

  • هر کلیه ≈ یک میلیون گردیزه دارد؛ واحد ساختاری و عملکردی کلیه
  • مسیر: کپسول بومن ← لوله پیچ‌خورده نزدیک ← لوله هنله ← لوله پیچ‌خورده دور
  • لوله هنله یو‌شکل؛ تنها بخشی که به بخش مرکزی نفوذ می‌کند
  • لوله‌های پیچ‌خورده نزدیک و دور کاملاً در بخش قشری هستند
  • مجرای جمع‌کننده جزء نفرون نیست ← چند نفرون به یک مجرا می‌ریزند
کپسول بومن
ابتدای قیفی‌شکل دودیواره نفرون که کلافک را در بر می‌گیرد

نکته: اگر نفرون‌های دو کلیه را ردیف کنیم، طولشان به حدود ۸۰ کیلومتر می‌رسد!

گردش خون در کلیه

  • سرخرگ کلیه از آئورت؛ سیاهرگ کلیه به بزرگ‌سیاهرگ زیرین برمی‌گردد
  • دو شبکه مویرگی: کلافک (تراوش) و دور لوله‌ای (بازجذب و ترشح)
  • کلافک بین دو سرخرگ آوران و وابران است؛ نه بین سرخرگ و سیاهرگ
  • سرخرگ کلیه راست طویل‌تر؛ سیاهرگ کلیه چپ طویل‌تر است
  • فشار کلافک بالاست ← قطر سرخرگ آوران بیشتر از وابران است
سرخرگ وابران
رگ خروجی کلافک که شبکه مویرگی دور لوله‌ای را می‌سازد

نکته: سیاهرگ کلیه کمترین مواد دفعی (اوره) خون بدن را دارد؛ کلیه تصفیه‌خانه است.

هم‌ایستایی و میزنای

  • هم‌ایستایی = حفظ پایداری محیط داخلی بدن (خون و مایع میان‌بافتی)
  • اختلال در یون‌های سدیم و پتاسیم ← فعالیت نورون‌های مغزی مختل می‌شود
  • میزنای راست کوتاه‌تر از چپ است؛ چون کلیه راست پایین‌تر قرار دارد
  • طول میزنای ثابت است ← افتادگی کلیه فقط باعث تاخوردگی می‌شود
  • افزایش نمک ← فشار اسمزی پلاسما بالا ← حجم یاخته کم و فشار خون کلیوی زیاد
میزنای (Ureter)
لوله انتقال ادرار از کلیه به مثانه؛ با میزراه (پس از مثانه) فرق دارد

نکته: پر شدن مثانه دهانه میزنای‌ها را می‌بندد تا ادرار به کلیه برنگردد (جلوگیری از رفلاکس).

نکات کلیدی امتحانی

  • کلیه‌ها «پشت» حفره شکمی‌اند، نه «درون» آن (رتروپریتونئال)
  • کلیه راست پایین‌تر از چپ است، اما کلیه چپ بیشتر توسط دنده‌ها محافظ دارد
  • لگنچه ادرار تولید نمی‌کند؛ فقط جمع‌آوری می‌کند
  • مجرای جمع‌کننده جزء نفرون نیست؛ چندین نفرون به یک مجرا وصل‌اند
  • کلافک بین دو سرخرگ آوران و وابران است، نه سرخرگ و سیاهرگ
  • میزنای = قبل از مثانه؛ میزراه = بعد از مثانه (این دو را اشتباه نگیرید)

یک تست از این درس

خودت را بسنج

در ارتباط با تعداد ساختارهای تشکیل‌دهنده گردیزه (نفرون) در کلیه‌های یک انسان بالغ و سالم، کدام مورد درست است؟

  1. در هر کلیه تعداد لوله‌های پیچ‌خورده از تعداد کپسول‌های بومن بیشتر است، در کل بدن حدود دو میلیون کپسول بومن وجود دارد و هر دو شبکه مویرگی گردیزه درون کپسول بومن قرار دارند.
  2. در هر کلیه تعداد لوله‌های پیچ‌خورده از تعداد کپسول‌های بومن بیشتر است، در کل بدن حدود یک میلیون کپسول بومن وجود دارد و تنها یکی از شبکه‌های مویرگی گردیزه درون کپسول بومن قرار دارد.
  3. در هر کلیه تعداد لوله‌های پیچ‌خورده با تعداد کپسول‌های بومن برابر است، در کل بدن حدود دو میلیون کپسول بومن وجود دارد و هر دو شبکه مویرگی گردیزه درون کپسول بومن قرار دارند.
  4. در هر کلیه تعداد لوله‌های پیچ‌خورده از تعداد کپسول‌های بومن بیشتر است، در کل بدن حدود دو میلیون کپسول بومن وجود دارد و تنها یکی از شبکه‌های مویرگی گردیزه درون کپسول بومن قرار دارد.
دیدن پاسخ و توضیح

پاسخ درست: گزینه ۴

هر نفرون دارای یک کپسول بومن و دو لوله پیچ‌خورده (نزدیک و دور) است، بنابراین تعداد لوله‌های پیچ‌خورده از تعداد کپسول‌های بومن در کلیه بیشتر است. از آنجا که هر کلیه حدود یک میلیون نفرون دارد، در کل بدن انسان حدود دو میلیون کپسول بومن وجود دارد. همچنین تنها شبکه مویرگی اول (گلومرول) درون کپسول بومن قرار گرفته و شبکه مویرگی دوم در اطراف لوله‌های نفرون قرار دارد. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینه دوم: در کل بدن حدود دو میلیون کپسول بومن وجود دارد (یک میلیون در هر کلیه). گزینه سوم: تعداد لوله‌های پیچ‌خورده بیشتر از کپسول‌های بومن است و شبکه مویرگی دوم بیرون کپسول بومن قرار دارد. گزینه چهارم: شبکه مویرگی دوم (دورلوله‌ای) در اطراف لوله‌های نفرون است و درون کپسول بومن قرار ندارد.

تمرین بیشتر در اپ

درس‌های دیگر این بخش · زیست دهم