ساختار و عملکرد لوله گوارش

5 مفهوم در این درس

آزمونک سریع

با چند پرسش تصادفی، آمادگی‌ات را بسنج

در حال آماده‌سازی آزمونک…

ساختار لایه‌های دیواره لوله گوارش

دیواره لوله گوارش در سراسر طول خود (به جز دهان و حلق) از چهار لایه اصلی تشکیل شده است که از خارج به داخل عبارتند از: لایه بیرونی (سروز)، لایه ماهیچه‌ای، لایه زیرمخاط و لایه مخاط. لایه بیرونی در ناحیه شکمی بخشی از صفاق را تشکیل می‌دهد که اندام‌های درون شکم را به هم وصل می‌کند. این لایه حاوی بافت پیوندی سست و رگ‌های خونی فراوان است.

بافت پیوندی سست در تمام لایه‌های دیواره لوله گوارش یافت می‌شود و دارای ماده زمینه‌ای شفاف، بی‌رنگ و چسبنده است.

لایه ماهیچه‌ای مسئول حرکات لوله گوارش است و در اکثر بخش‌ها شامل دو لایه ماهیچه حلقوی (داخلی) و طولی (خارجی) می‌باشد؛ اما در معده، یک لایه ماهیچه مورب نیز به عنوان داخلی‌ترین زیرلایه ماهیچه‌ای اضافه شده است. لایه زیرمخاط نیز با داشتن بافت پیوندی سست، باعث اتصال مخاط به لایه ماهیچه‌ای شده و به لغزش و چین‌خوردن راحت‌تر مخاط کمک می‌کند.

ویژگیلایه ماهیچه‌ایلایه زیرمخاط
بافت پیوندی سستشبکه عصبیتحریک ماهیچه‌ها

درونی‌ترین لایه، مخاط نام دارد که از بافت پوششی و آستر پیوندی تشکیل شده است. یاخته‌های پوششی مخاط در تمام طول لوله گوارش بر روی غشای پایه (شبکه‌ای از رشته‌های پروتئینی و گلیکوپروتئینی) قرار دارند. این لایه وظایف مهمی مثل جذب و ترشح را بر عهده دارد و در بخش‌هایی مثل معده و روده باریک دارای چین‌خوردگی‌های فراوانی است.

واژگان کلیدی

صفاق
پرده‌ای از جنس بافت پیوندی که اندام‌های درون شکم را به هم متصل کرده و آن‌ها را در جای خود ثابت نگه می‌دارد.
غشای پایه
شبکه‌ای از رشته‌های پروتئینی و گلیکوپروتئینی که یاخته‌های پوششی را به هم و به بافت زیرین متصل می‌کند.
بافت پیوندی سست
بافتی با ماده زمینه‌ای فراوان و رشته‌های الاستیک و کلاژن که در تمام لایه‌های لوله گوارش حضور دارد.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است که فکر کنیم لایه زیرمخاط ماهیچه ندارد؛ تارهای ماهیچه‌ای در لایه زیرمخاط فقط در ساختار رگ‌های خونی دیده می‌شوند و در حرکت دیواره نقش ندارند.
  • اشتباه رایج: تصور اینکه صفاق تمام طول لوله گوارش را می‌پوشاند؛ صفاق فقط بخش‌های درون شکم را شامل می‌شود و مثلاً در بخش‌های ابتدایی مری وجود ندارد.
  • اشتباه رایج: فرض بر اینکه ماهیچه مورب در روده هم وجود دارد؛ این لایه فقط مختص معده است.

جمع‌بندی این مفهوم

  • دیواره لوله گوارش از لایه‌های بیرونی، ماهیچه‌ای، زیرمخاطی و مخاطی تشکیل شده است.
  • بافت پیوندی سست جزء مشترک تمام لایه‌های دیواره لوله گوارش محسوب می‌شود.
  • شبکه‌های عصبی روده‌ای (اصطلاحاً مغز دوم) در دو لایه زیرمخاط و ماهیچه‌ای نفوذ کرده‌اند.
  • ترتیب لایه‌های ماهیچه‌ای معده از داخل به خارج عبارت است از: مورب، حلقوی و طولی.
  • لایه بیرونی لوله گوارش در بخش‌هایی که درون حفره شکمی هستند، بخشی از پرده صفاق است.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید که شبکه عصبی روده‌ای به قدری پیچیده و مستقل است که دانشمندان به آن "مغز دوم" می‌گویند. این سیستم حتی اگر ارتباطش با مغز و طناب نخاعی قطع شود، باز هم می‌تواند فرآیند هضم و حرکات لوله گوارش را به طور مستقل مدیریت کند!

حرکات منظم لوله گوارش

حرکات منظم دیواره لوله گوارش در اثر انقباض ماهیچه‌های دیواره انجام می‌شوند. این ماهیچه‌ها توسط شبکه‌های یاخته‌های عصبی (دستگاه عصبی روده‌ای) کنترل می‌گردند. فرآیند حرکت معمولاً با ورود غذا و گشاد شدن لوله آغاز می‌شود که یاخته‌های عصبی دیواره را تحریک کرده و موجب انقباض ماهیچه‌ها و تشکیل حلقه انقباضی می‌گردد.

حرکات کرمی (دودی) در تمام طول لوله گوارش از حلق تا مخرج دیده می شوند، اما حرکات قطعه‌قطعه‌کننده عمدتاً مختص روده باریک هستند.

حرکت کرمی با ایجاد یک حلقه انقباضی در پشت توده غذایی، آن را به سمت جلو هل می‌دهد. این حرکت علاوه بر پیش راندن غذا، نقش مهمی در مخلوط کردن آن با شیره‌های گوارشی دارد، به ویژه زمانی که توده غذا به یک بنداره بسته برخورد می‌کند. در مقابل، حرکات قطعه‌قطعه‌کننده شامل انقباض‌های یک‌درمیان بخش‌هایی از لوله است که توده غذا را به قطعات کوچک‌تر تقسیم کرده و آن را با آنزیم‌ها و شیره‌های گوارشی به خوبی هم می‌زند (گوارش مکانیکی).

در فرآیند استفراغ، حرکات کرمی لوله گوارش به صورت معکوس عمل کرده و مواد غذایی را از معده و حتی ابتدای روده به سمت دهان هدایت می‌کنند.

انجام این حرکات به هماهنگی ماهیچه‌های طولی و حلقوی نیاز دارد. در بخش‌هایی مانند حلق و ابتدای مری، ماهیچه‌های مخطط (ارادی) این حرکات را شروع می‌کنند، اما در ادامه مسیر و اکثر بخش‌های لوله گوارش، یاخته‌های ماهیچه‌ای صاف (تک‌هسته‌ای و دوکی‌شکل) عهده‌دار این وظیفه هستند.

واژگان کلیدی

حرکت کرمی (پریستالتیسم)
حرکاتی موج‌مانند که با ایجاد حلقه انقباضی، توده غذا را به سمت انتهای لوله گوارش پیش می‌برند.
حرکت قطعه‌قطعه‌کننده
انقباض‌های موضعی و یک‌درمیان در دیواره روده باریک که باعث مخلوط شدن غذا و ریزتر شدن آن می‌شود.
بنداره (اسفنکتر)
ماهیچه‌های حلقوی در بخش‌های مختلف لوله گوارش که با انقباض خود مسیر عبور مواد را می‌بندند.

اشتباه‌های رایج

  • اینکه فکر کنیم حرکات کرمی فقط برای جلو بردن غذا هستند؛ این حرکات نقش مهمی در مخلوط کردن غذا با آنزیم‌ها هم دارند.
  • اشتباه رایج: تصور اینکه حرکات قطعه‌قطعه‌کننده در معده هم وجود دارند؛ این حرکات به طور شاخص در روده باریک دیده می‌شوند.
  • اشتباه است که بگوییم همه حرکات لوله گوارش توسط ماهیچه صاف انجام می‌شود؛ در حلق و ابتدای مری ماهیچه مخطط درگیر است.
  • حلقه انقباضی در حرکت کرمی به سمت جلو حرکت می‌کند، اما در حرکت قطعه‌قطعه‌کننده جابه‌جایی حلقه به سمت جلو وجود ندارد.

جمع‌بندی این مفهوم

  • حرکات لوله گوارش در اثر تحریک عصبی ناشی از گشاد شدن لوله توسط غذا آغاز می‌شوند.
  • حرکات کرمی مسئول اصلی پیش‌بردن غذا و حرکات قطعه‌قطعه‌کننده مسئول اصلی مخلوط کردن هستند.
  • در روده باریک هر دو نوع حرکت کرمی و قطعه‌قطعه‌کننده به طور منظم انجام می‌گیرند.
  • انقباض هماهنگ ماهیچه‌های طولی و حلقوی برای ایجاد این حرکات ضروری است.
  • هنگام برخورد حرکت کرمی با بنداره بسته، نقش مخلوط‌کنندگی آن بر نقش پیش‌برندگی غالب می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

آیا می‌دانستید حرکات کرمی حتی زمانی که سرِ خود ایستاده‌اید نیز کار می‌کنند؟ به دلیل قدرت این انقباضات عضلانی، غذا حتی بر خلاف جهت جاذبه زمین هم می‌تواند به معده شما برسد! البته این کار را برای امتحان کردن توصیه نمی‌کنیم، چون احتمال پریدن غذا به گلو (نای) زیاد است.

گوارش در دهان، حلق و مری

گوارش مکانیکی غذا در دهان با آسیاب شدن توسط دندان‌ها آغاز می‌شود. در این مرحله، ترشحات غدد بزاقی (سه جفت غده بزرگ بناگوشی، زیرآرواره‌ای و زیرزبانی به همراه غدد کوچک) به غذا اضافه می‌شود. بزاق حاوی آمیلاز (آغازگر گوارش نشاسته)، لیزوزیم (از بین‌برنده باکتری‌ها)، یون بیکربنات و موسین است.

موسین یک گلیکوپروتئین چسبناک است که با جذب آب، ماده مخاطی ایجاد کرده و توده غذا را لغزنده می‌کند.

فرآیند بلع با فشار ارادی زبان آغاز شده و با هدایت غذا به سمت حلق به صورت غیرارادی ادامه می‌یابد. در این مرحله، زبان کوچک راه بینی را می‌بندد و برچاکنای (اپی‌گلوت) راه نای را مسدود می‌کند تا غذا فقط وارد مری شود. مری لوله‌ای است که غذا را با حرکات کرمی به سمت معده می‌برد. مخاط مری دارای بافت پوششی سنگفرشی چندلایه است که در برابر سایش غذا مقاوم است اما در برابر اسید معده محافظت کمتری دارد.

در انتهای مری، بنداره (اسفنکتر) انتهای مری قرار دارد که در سمت چپ بدن واقع شده و با انقباض خود مانع بازگشت محتویات اسیدی معده به مری (ریفلاکس) می‌شود.

عواملی مانند رژیم غذایی پرچرب، مصرف الکل و سیگار، و همچنین تنش و اضطراب می‌توانند باعث شل شدن این بنداره و تشدید ریفلاکس شوند که نتیجه آن آسیب تدریجی به مخاط مری و بروز پاسخ‌های التهابی است.

واژگان کلیدی

آمیلاز بزاق
آنزیم گوارشی که تجزیه نشاسته را در دهان آغاز کرده و آن را به مولکول‌های کوچک‌تر (دی‌ساکارید) تبدیل می‌کند.
لیزوزیم
آنزیمی در بزاق که با تخریب دیواره یاخته‌ای باکتری‌ها، نقش دفاعی در برابر عوامل بیماری‌زا دارد.
ریفلاکس
بازگشت محتویات اسیدی معده به مری به دلیل انقباض ناکافی بنداره انتهای مری.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است اگر بگوییم گوارش شیمیایی کربوهیدرات‌ها در دهان کامل می‌شود؛ نشاسته فقط به قطعات کوچک‌تر تبدیل می‌شود.
  • اشتباه رایج: تصور اینکه اپی‌گلوت راه بینی را می‌بندد؛ اپی‌گلوت راه نای را می‌بندد و زبان کوچک راه بینی را.
  • اینکه فکر کنیم غدد بزاقی فقط آنزیم گوارشی دارند؛ لیزوزیم یک آنزیم غیرگوارشی در بزاق است.
  • ترشحات بزاق در آسیاب شدن فیزیکی غذا نقش اصلی ندارند، این کار بر عهده دندان‌هاست.

جمع‌بندی این مفهوم

  • گوارش شیمیایی در انسان با اثر آمیلاز بر نشاسته در دهان آغاز می‌شود.
  • بافت پوششی دهان، حلق و مری از نوع سنگفرشی چندلایه است.
  • در هنگام بلع، زبان راه دهان، زبان کوچک راه بینی و اپی‌گلوت راه نای را می‌بندند.
  • انقباض بنداره انتهای مری در سمت چپ بدن، عامل اصلی جلوگیری از ریفلاکس است.
  • بزاق حاوی ترکیباتی چون آب، آنزیم‌ها، یون‌ها (از جمله بیکربنات) و موسین است.

نکتهٔ تکمیلی

ریفلاکس معده یا همان ترش کردن، فقط یک حس ناخوشایند نیست. مری برخلاف معده، لایه محافظ قلیایی قدرتمندی ندارد. اگر اسید معده به طور مکرر به مری برگردد، می‌تواند باعث تغییر ساختار پروتئین‌های یاخته‌های مری و حتی در درازمدت خطر ابتلا به سرطان مری را افزایش دهد. پس سلامت بنداره انتهای مری را جدی بگیرید!

غدد و ترشحات معده

معده اندامی کیسه‌ای شکل است که علاوه‌بر گوارش مکانیکی، نقش مهمی در گوارش شیمیایی پروتئین‌ها دارد. در دیواره مخاطی معده، حفره‌های معده وجود دارند که در فرورفتگی آن‌ها به سمت بافت پیوندی، غدد معده قرار گرفته‌اند. یاخته‌های اصلی، یاخته‌های کناری، یاخته‌های ترشح‌کننده ماده مخاطی و یاخته‌های ترشح‌کننده هورمون گاسترین از اجزای این غدد هستند.

یاخته‌های کناری بزرگترین یاخته‌های غدد معده هستند که مسئول ترشح HCl (اسید معده) و عامل داخلی می‌باشند.

HCl محیط معده را اسیدی کرده که برای فعال‌سازی آنزیم پپسین ضروری است. عامل داخلی نیز یک گلیکوپروتئین است که برای جذب ویتامین B۱۲ در روده باریک حیاتی می‌باشد. یاخته‌های اصلی معده، پیش‌آنزیم غیرفعال پپسینوژن را ترشح می‌کنند. پپسینوژن در محیط اسیدی معده به پپسین فعال تبدیل شده و گوارش پروتئین‌ها را آغاز می‌کند. خودِ پپسین نیز می‌تواند با اثر بر پپسینوژن، فرآیند تبدیل آن به پپسین فعال را تسریع کند.

یاختهترشح اصلینقش
اصلیپپسینوژنشروع گوارش پروتئین
کناریHCl / عامل داخلیفعال‌سازی آنزیم / جذب B۱۲
پوششی سطحیبیکربنات / مخاطحفاظت از دیواره

برای جلوگیری از آسیب اسید و آنزیم به دیواره معده، یاخته‌های پوششی سطحی و برخی یاخته‌های غدد، ماده مخاطی فراوان و یون بیکربنات ترشح می‌کنند که یک سد قلیایی ژله‌ای و مستحکم روی مخاط ایجاد می‌کند. همچنین هورمون گاسترین که از برخی یاخته‌های غدد معده به خون ترشح می‌شود، فعالیت ترشحی یاخته‌های معده را تنظیم می‌کند.

واژگان کلیدی

پپسین
فعال‌ترین آنزیم معده که پروتئین‌ها را به مولکول‌های کوچک‌تر پپتیدی تجزیه می‌کند.
عامل داخلی معده
گلیکوپروتئین ترشح شده از یاخته‌های کناری که از ویتامین B۱۲ در برابر آنزیم‌ها محافظت کرده و جذب آن را تسهیل می‌کند.
کیموس
مخلوطی خمیرمانند از غذای نیمه‌هضم شده و شیره معده که پس از خروج از معده وارد دوازدهه می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است که فکر کنیم ویتامین B۱۲ در معده جذب می‌شود؛ معده فقط عامل داخلی را برای جذب در روده ترشح می‌کند.
  • اشتباه رایج: تصور اینکه پپسین پروتئین را به آمینواسید تبدیل می‌کند؛ محصول پپسین، پلی‌پپتیدهای کوچک است نه آمینواسید منفرد.
  • همه یاخته‌های غدد معده آنزیم ترشح نمی‌کنند؛ مثلاً یاخته‌های کناری فقط اسید و عامل داخلی ترشح می‌کنند.
  • بیکربنات معده به خون وارد نمی‌شود، بلکه به فضای درونی معده ترشح شده تا از مخاط محافظت کند.

جمع‌بندی این مفهوم

  • یاخته‌های کناری با ترشح HCl باعث کاهش pH و فعال شدن پپسین می‌شوند.
  • عامل داخلی معده برای جذب ویتامین B۱۲ و جلوگیری از کم‌خونی ضروری است.
  • یاخته‌های اصلی با داشتن ریزکیسه‌ها، فراوان‌ترین یاخته‌های غدد معده برای ترشح پپسینوژن هستند.
  • لایه ژله‌ای قلیایی ناشی از ترشح بیکربنات یاخته‌های سطحی، سد اصلی در برابر خودهضمی معده است.
  • گاسترین تنها هورمونی است که در این بخش از مخاط معده ترشح شده و بر فعالیت خود معده اثر می‌گذارد.

نکتهٔ تکمیلی

یاخته‌های کناری معده شاهکار مهندسی زیستی هستند. این یاخته‌ها می‌توانند غلظت یون هیدروژن را در فضای معده تا حدود یک میلیون برابر بیشتر از غلظت آن در خون بالا ببرند! به همین دلیل است که اسید معده می‌تواند حتی یک قطعه فلز کوچک را هم در خود حل کند. وجود سد مخاطی قلیایی تنها دلیلی است که معده خودش را هضم نمی‌کند.

روده باریک، پانکراس و کبد

دوازدهه، بخش ابتدایی روده باریک است که محل ورود مهم‌ترین شیره‌های گوارشی شامل شیره لوزالمعده و صفرا می‌باشد. این بخش بالاتر از سایر قسمت‌های روده باریک و در سمت راست بدن قرار دارد. پانکراس (لوزالمعده) که در پشت و پایین معده قرار گرفته، آنزیم‌های متنوعی برای گوارش تمام درشت‌مولکول‌ها ترشح می‌کند. پروتئازهای پانکراس به صورت غیرفعال ترشح شده و در دوازدهه فعال می‌شوند.

لوزالمعده و کبد غده‌های ضمیمه دستگاه گوارش هستند و جزئی از لوله گوارش محسوب نمی‌شوند.

کبد با تولید صفرا و ذخیره آن در کیسه صفرا، به گوارش چربی‌ها کمک می‌کند. صفرا فاقد آنزیم است و از طریق امولسیون کردن، چربی‌ها را به قطرات ریز تبدیل می‌کند تا سطح تماس آن‌ها با آنزیم لیپاز (ترشح شده از پانکراس) افزایش یابد. صفرا همچنین حاوی بیکربنات است که همراه با بیکربنات شیره لوزالمعده و شیره روده، کیموس اسیدی معده را خنثی کرده و pH مناسب برای فعالیت آنزیم‌ها فراهم می‌کند.

مایعمحل تولیدوجود آنزیم
شیره پانکراسلوزالمعده✓ (کامل)
صفراکبد
شیره رودهروده باریک

گوارش نهایی کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها و لیپیدها در روده باریک توسط آنزیم‌های پانکراس و یاخته‌های پوششی روده تکمیل می‌شود. محصول نهایی این فرآیند، مونومرهای قابل جذبی چون آمینو اسیدها، مونوساکاریدها، اسید چرب و گلیسرول است. از ویژگی‌های مهم روده باریک، وجود چین‌های حلقوی دائمی، پرزها و ریزپرزها برای افزایش سطح جذب است.

واژگان کلیدی

دوازدهه
بخش ابتدایی روده باریک که محل ورود ترشحات کبد و پانکراس و محل اصلی گوارش نهایی است.
لیپاز
تجزیه‌کننده اصلی چربی‌ها (تری‌گلیسریدها) که عمدتاً از پانکراس ترشح می‌شود.
امولسیون
فرآیند ریز شدن قطرات چربی توسط نمک‌های صفراوی که یک نوع گوارش فیزیکی محسوب می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه رایج: تصور اینکه کبد آنزیم گوارشی ترشح می‌کند؛ ترشح کبد (صفرا) کاملاً فاقد آنزیم است.
  • ترشح غدد همیشه مستقیم نیست؛ پانکراس و کبد از طریق مجاری ترشحات خود را به دوازدهه می‌ریزند.
  • اشتباه است که فکر کنیم تمام آنزیم‌های پانکراس غیرفعال ترشح می‌شوند؛ فقط پروتئازها غیرفعال‌اند، آمیلاز و لیپاز فعال هستند.
  • بر این باور نباشید که صفرا تری‌گلیسرید را به اسید چرب تبدیل می‌کند؛ این کار وظیفه آنزیم لیپاز است.

جمع‌بندی این مفهوم

  • پانکراس آنزیم‌های گوارشی لازم برای تجزیه مواد زیستی و بیکربنات خنثی‌کننده اسید را ترشح می‌کند.
  • کبد صفرا را تولید و در کیسه صفرا ذخیره و تغلیظ می‌کند؛ صفرا فاقد آنزیم است.
  • گوارش نهایی شیمیایی تقریباً تمام مواد غذایی در روده باریک تکمیل می‌شود.
  • هورمون سکرتین از دوازدهه ترشح شده و باعث افزایش ترشح بیکربنات از پانکراس می‌گردد.
  • انسداد مجاری صفراوی یا پانکراس منجر به اختلال جدی در هضم چربی‌ها و دفع آن‌ها در مدفوع می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

سنگ کیسه صفرا معمولاً از رسوب کلسترول غلیظ شده ایجاد می‌شود. اگر رژیم غذایی شما بیش از حد پرچرب باشد، کبد کلسترول بیشتری به صفرا می‌فرستد و احتمال رسوب و تشکیل سنگ افزایش می‌یابد. این سنگ‌ها می‌توانند مجرا را ببندند و باعث شوند مدفوع فرد به دلیل نبودِ رنگدانه‌های صفراوی، به رنگ روشن یا مایل به سفید درآید!

خلاصهٔ درس

چرا معده خودش را هضم نمی‌کند؟

Biology · Digestive System

چهار لایه دیواره لوله گوارش

  • از خارج به داخل: بیرونی (سروز) ← ماهیچه‌ای ← زیرمخاط ← مخاط
  • بافت پیوندی سست در تمام لایه‌ها مشترک است
  • لایه ماهیچه‌ای: حلقوی (داخلی) + طولی (خارجی)؛ در معده لایه مورب هم دارد
  • شبکه عصبی روده‌ای در لایه‌های ماهیچه‌ای و زیرمخاط قرار دارد
  • مخاط: بافت پوششی روی غشای پایه ← جذب و ترشح
صفاق (Peritoneum)
پرده پیوندی بیرونی که اندام‌های شکمی را به هم متصل و ثابت نگه می‌دارد

نکته: شبکه عصبی روده «مغز دوم» نام دارد؛ حتی بدون ارتباط با مغز، هضم را مستقل مدیریت می‌کند.

حرکات کرمی و قطعه‌قطعه‌کننده

  • حرکت کرمی: حلقه انقباضی پشت غذا → پیش‌بردن در تمام طول لوله
  • حرکت قطعه‌قطعه‌کننده: انقباض یک‌درمیان ← مخلوط کردن با آنزیم (مختص روده باریک)
  • در برخورد با بنداره بسته، نقش مخلوط‌کنندگی بر پیش‌برندگی غالب می‌شود
  • استفراغ = حرکت کرمی معکوس از معده به سمت دهان
  • حلق و ابتدای مری: ماهیچه مخطط (ارادی)؛ ادامه: ماهیچه صاف (غیرارادی)
بنداره (Sphincter)
حلقه ماهیچه‌ای که مسیر عبور مواد در لوله گوارش را کنترل می‌کند

نکته: قدرت انقباض ماهیچه‌های لوله گوارش آنقدر زیاد است که غذا حتی بر خلاف جاذبه هم به معده می‌رسد.

بزاق، بلع و مری

  • بزاق: آمیلاز (هضم نشاسته) + لیزوزیم (دفاع ضدباکتری) + موسین + بیکربنات
  • بلع: زبان → حلق؛ زبان کوچک ← راه بینی؛ اپی‌گلوت ← راه نای را می‌بندد
  • مخاط مری: بافت پوششی سنگفرشی چندلایه ← مقاوم در برابر سایش
  • بنداره انتهای مری (سمت چپ): مانع ریفلاکس اسید معده به مری
  • چربی زیاد، الکل، سیگار و اضطراب → شل شدن بنداره → تشدید ریفلاکس
موسین (Mucin)
گلیکوپروتئین چسبناک بزاق که توده غذا را لغزنده و قابل بلع می‌کند

نکته: ریفلاکس مکرر پروتئین‌های مخاط مری را تغییر ساختار می‌دهد و در درازمدت خطر سرطان مری را بالا می‌برد.

غدد و ترشحات معده

  • یاخته کناری: ترشح HCl (اسیدی کردن) + عامل داخلی (جذب B۱۲)
  • یاخته اصلی: ترشح پپسینوژن ← در pH اسیدی → پپسین فعال
  • پپسین پروتئین را به پلی‌پپتید تجزیه می‌کند (نه آمینواسید آزاد)
  • سد ژله‌ای قلیایی = بیکربنات + مخاط ← مانع خودهضمی معده
  • گاسترین (هورمون معده) ← تنظیم ترشح یاخته‌های معده
عامل داخلی (Intrinsic Factor)
گلیکوپروتئین یاخته کناری که جذب ویتامین B۱۲ را در روده ممکن می‌کند

نکته: یاخته‌های کناری غلظت یون H⁺ را تا یک میلیون برابر خون بالا می‌برند؛ سد مخاطی تنها دلیل عدم هضم خود معده است.

روده باریک، کبد و پانکراس

  • دوازدهه: محل ورود شیره لوزالمعده + صفرا؛ گوارش نهایی اینجاست
  • پانکراس: آمیلاز + لیپاز (فعال) + پروتئاز (غیرفعال ← در دوازدهه فعال می‌شود)
  • صفرا (کبد): فاقد آنزیم ← امولسیون چربی ← سطح تماس با لیپاز ↑
  • بیکربنات صفرا + شیره پانکراس → خنثی‌سازی کیموس اسیدی
  • محصول نهایی گوارش: آمینواسید، مونوساکارید، اسید چرب + گلیسرول
امولسیون (Emulsification)
ریز شدن قطرات چربی توسط نمک‌های صفراوی (گوارش فیزیکی، نه شیمیایی)

نکته: سنگ صفرا از رسوب کلسترول غلیظ شده ایجاد می‌شود؛ انسداد مجرا → مدفوع روشن به دلیل غیاب رنگدانه صفراوی.

نکات کلیدی

  • ماهیچه مورب فقط در معده است؛ در روده‌ها لایه مورب وجود ندارد
  • صفرا آنزیم ندارد؛ کبد و پانکراس غده‌های ضمیمه‌اند، جزء لوله گوارش نیستند
  • اپی‌گلوت ← راه نای را می‌بندد؛ زبان کوچک ← راه بینی
  • پپسین پروتئین را به پلی‌پپتید می‌برد، نه آمینواسید آزاد
  • ویتامین B۱۲ در روده باریک جذب می‌شود، نه معده
  • فقط پروتئازهای پانکراس غیرفعال‌اند؛ آمیلاز و لیپاز از همان ابتدا فعال هستند

یک تست از این درس

خودت را بسنج

در ارتباط با بخشی از لولهٔ گوارش انسان که لایهٔ ماهیچه‌ای آن دارای سه جهت‌گیری مختلف است، کدام مورد درست است؟

  1. حرکات کرمی در آن منحصراً توسط ماهیچه‌های طولی انجام شده و سایر ماهیچه‌ها در آن نقشی ندارند.
  2. جذب مواد مغذی در آن به مقدار اندکی صورت گرفته و یاخته‌های ماهیچه‌ای مورب آن فقط در این بخش دیده می‌شوند.
  3. لایه‌های ماهیچه‌ای آن ضخامت بسیار کمتری نسبت به لایهٔ بیرونیِ پیوندی ایجادکنندهٔ صفاق در شکم دارا می‌باشند.
  4. یاخته‌های عصبی شبکهٔ روده‌ای به‌طور یکنواخت در مخاط و آستر پیوندی آن نفوذ کرده و انقباضات را کنترل می‌کنند.
دیدن پاسخ و توضیح

پاسخ درست: گزینه ۲

بخش موردنظر معده است که لایهٔ ماهیچه‌ای آن دارای سه جهت طولی، حلقوی و مورب می‌باشد. جذب در معده اندک است و لایهٔ ماهیچهٔ مورب منحصراً در معده یافت می‌شود. بنابراین گزینه ۲ درست است. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینه ۱: در حرکات کرمی معده هر سه نوع ماهیچه (طولی، حلقوی و مورب) شرکت می‌کنند. گزینه ۳: لایه‌های ماهیچه‌ای معده بسیار ضخیم‌تر از لایهٔ بیرونی (سروز) دیواره هستند. گزینه ۴: شبکهٔ عصبی روده‌ای در مخاط معده حضور ندارد و فقط در زیرمخاط و لایهٔ ماهیچه‌ای دیده می‌شود.

تمرین بیشتر در اپ

درس‌های دیگر این بخش · زیست دهم