سامانه بافتی

4 مفهوم در این درس

آزمونک سریع

با چند پرسش تصادفی، آمادگی‌ات را بسنج

در حال آماده‌سازی آزمونک…

سامانه بافت پوششی و تمایزات آن

سامانه بافت پوششی در گیاهان عملکردی مشابه پوست در جانوران دارد و وظیفه محافظت از پیکر گیاه در برابر عوامل بیماری‌زا، تغییرات دما و تبخیر آب را بر عهده دارد. در بخش‌های جوان گیاه، این سامانه شامل یک لایه (و گاهی چند لایه) یاخته به نام روپوست (Epidermis) است که معمولاً فاقد سبزینه هستند. یاخته‌های روپوستی در اندام‌های هوایی (ساقه و برگ) لایه‌ای لیپیدی به نام پوستک (Cuticle) ترشح می‌کنند که مانع تبخیر آب و ورود نیش حشرات می‌شود؛ اما نکته بسیار مهم این است که روپوست ریشه فاقد پوستک است تا مانعی در جذب آب ایجاد نشود.

تمایزات روپوستی

یاخته‌های روپوستی می‌توانند تمایز یافته و ساختارهای تخصصی ایجاد کنند:

  • یاخته‌های نگهبان روزنه: برخلاف سایر یاخته‌های روپوستی، دارای سبزینه (کلروپلاست) بوده و با انجام فتوسنتز و مصرف انرژی (ATP)، باز و بسته شدن روزنه‌ها را کنترل می‌کنند.
  • کرک‌ها: با ایجاد موانع فیزیکی، مانع تبخیر بیش از حد آب و صدمه حشرات می‌شوند.
  • تارهای کشنده: در ریشه جوان ایجاد شده و سطح جذب آب و مواد معدنی را به شدت افزایش می‌دهند.

تمامی یاخته‌های تمایزیافته روپوستی در اندام‌های هوایی (مانند نگهبان روزنه و کرک) زیر لایه پوستک قرار می‌گیرند.

در گیاه خرزهره، در فرورفتگی‌های برگ کرک‌های فراوانی وجود دارند که با به دام انداختن رطوبت، تعرق را در محیط‌های خشک کاهش می‌دهند.

واژگان کلیدی

روپوست
خارجی‌ترین لایه یاخته‌ای در اندام‌های جوان گیاه که نقش حفاظتی دارد.
پوستک
لایه‌ای از ترکیبات لیپیدی (مومی) که سطح خارجی یاخته‌های روپوستی هوایی را می‌پوشاند.
تار کشنده
یاخته روپوستی تمایزیافته در ریشه که برای جذب آب و املاح تخصص یافته است.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه رایج: تصور اینکه همه یاخته‌های روپوستی سبزینه دارند. حقیقت: فقط یاخته‌های نگهبان روزنه در روپوست دارای سبزینه هستند.
  • اشتباه در ریشه: تصور وجود پوستک در ریشه. حقیقت: روپوست ریشه پوستک ندارد تا جذب آب مختل نشود.
  • اشتباه در تقسیم: یاخته‌های نگهبان روزنه از تمایز یاخته‌های روپوستی ایجاد می‌شوند، نه از تقسیم یاخته‌های پارانشیمی.

جمع‌بندی این مفهوم

  • سامانه بافت پوششی شامل روپوست در بخش‌های جوان و پیراپوست در بخش‌های مسن است.
  • یاخته‌های روپوستی هوایی با ترشح پوستک (کوتیکول) از اتلاف آب و نفوذ میکروب‌ها جلوگیری می‌کنند.
  • تنها یاخته‌های روپوستی که توانایی فتوسنتز و تولید NADPH دارند، یاخته‌های نگهبان روزنه هستند.
  • تمایز روپوست به تار کشنده در ریشه، تحت کنترل ژن‌ها بوده و برای جذب آب ضروری است.
  • پوستک از ترکیبات لیپیدی (آب‌گریز) ساخته شده و تمام سطوح یاخته را نمی‌پوشاند، بلکه فقط در سطح خارجی است.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید که برخی گیاهان محیط‌های بیابانی، روپوست چندلایه دارند. این لایه‌های اضافی به عنوان یک مخزن آب عمل کرده و با ایجاد سدی ضخیم‌تر، از خروج ناچیزترین مقادیر رطوبت از بافت‌های داخلی جلوگیری می‌کنند. همچنین ترکیباتی مانند سیلیس در روپوست برخی گیاهان (مثل گندم) باعث سختی دیواره شده و عملاً نفوذ نیش حشرات را غیرممکن می‌کند.

بافت زمینه‌ای: پارانشیم و کلانشیم

بافت زمینه‌ای بخش عمده‌ای از فضای بین روپوست و بافت آوندی را پر کرده و شامل سه نوع بافت اصلی است. پارانشیم رایج‌ترین بافت گیاهی است. یاخته‌های آن دارای دیواره نخستین نازک و سلولزی بوده، زنده هستند و حتی در بلوغ قدرت تقسیم خود را حفظ می‌کنند که این ویژگی در ترمیم زخم‌ها حیاتی است. این یاخته‌ها در فتوسنتز (مانند میانبرگ) و ذخیره مواد (مثل ساقه سیب‌زمینی) نقش دارند.

ویژگی‌های کلانشیم (چسب‌آکنه)

یاخته‌های کلانشیم زنده هستند و دیواره نخستین ضخیم و نایکنواخت دارند. این یاخته‌ها معمولاً مستقیماً زیر روپوست در ساقه و دمبرگ قرار می‌گیرند. ضخامت دیواره آن‌ها به دلیل وجود رشته‌های سلولزی بیشتر نسبت به پارانشیم است، اما برخلاف بافتهای سخت‌، فاقد دیواره پسین و لیگنین هستند؛ به همین دلیل ضمن ایجاد استحکام، مانع رشد اندام نمی‌شوند و باعث انعطاف‌پذیری گیاه می‌گردند.

ویژگیپارانشیمکلانشیم
وضعیت حیاتزندهزنده
دیواره نخستیننازکضخیم
دیواره پسین
انعطاف‌پذیری

یاخته‌های کلانشیم به دلیل دیواره ضخیم‌تر، زیر میکروسکوپ نوری تیره‌تر از پارانشیم دیده می‌شوند.

واژگان کلیدی

پارانشیم
رایج‌ترین بافت زمینه‌ای با دیواره نازک که مسئول فتوسنتز، ذخیره مواد و ترمیم زخم است.
کلانشیم
بافتی زنده با دیواره نخستین ضخیم که استحکام و انعطاف‌پذیری اندام‌های جوان را تامین می‌کند.
پکتین
ترکیبی در دیواره نخستین که مانند چسب عمل کرده و در کلانشیم به مقدار زیاد وجود دارد.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: تصور اینکه کلانشیم به دلیل استحکام‌بخشی، مرده است. حقیقت: کلانشیم زنده است و پروتوپلاست فعال دارد.
  • اشتباه: فکر کردن به اینکه کلانشیم دیواره پسین دارد. حقیقت: کلانشیم فقط دیواره نخستین (اما ضخیم) دارد.
  • اشتباه: تصور اینکه پارانشیم فقط در سامانه زمینه‌ای است. حقیقت: پارانشیم در سامانه آوندی و حتی پوششی (پیراپوست) هم یافت می‌شود.

جمع‌بندی این مفهوم

  • پارانشیم رایج‌ترین بافت گیاهی است که دارای دیواره نخستین نازک و نفوذپذیر به آب است.
  • یاخته‌های پارانشیمی توانایی تقسیم شدن برای ترمیم آسیب‌های گیاهی را در طول عمر خود دارند.
  • کلانشیم معمولاً در زیر روپوست قرار گرفته و استحکام همراه با انعطاف ایجاد می‌کند.
  • هیچ‌کدام از بافت‌های پارانشیم و کلانشیم دارای لیگنین یا دیواره پسین نیستند.
  • ضخامت نایکنواخت دیواره به دلیل وجود لان‌ها (مناطق نازک) در هر دو بافت مشاهده می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

آیا می‌دانستید که بافت پارانشیم «همه‌فن‌حریف» گیاه است؟ این یاخته‌ها لزوماً تا ابد پارانشیم نمی‌مانند! در فرآیند کشت بافت در آزمایشگاه، دانشمندان می‌توانند یک یاخته پارانشیم را تحریک کنند تا دوباره تقسیم شده و به یک گیاه کامل تبدیل شود. این توانایی که «تمام‌توانی» نام دارد، مدیون زنده ماندن و دیواره نازک پارانشیم است که اجازه می‌دهد یاخته دوباره برنامه‌ریزی شود.

بافت اسکلرانشیم و دیواره پسین

بافت اسکلرانشیم (سخت‌آکنه) مسئول ایجاد استحکام در بخش‌هایی از گیاه است که رشد آن‌ها متوقف شده است. یاخته‌های این بافت دارای دیواره پسین (Secondary Wall) ضخیمی هستند که معمولاً با رسوب ماده‌ای به نام لیگنین (چوب) سخت و نفوذناپذیر می‌شود. چوبی شدن دیواره باعث قطع ارتباط یاخته با بیرون و مرگ پروتوپلاست می‌شود؛ بنابراین یاخته‌های بالغ اسکلرانشیم مرده هستند.

انواع یاخته‌های اسکلرانشیم

  • فیبرها (Fibers): یاخته‌های دراز و باریک با دیواره چوبی که اغلب به صورت دسته در اطراف بافت‌های آوندی قرار می‌گیرند.
  • اسکلرئیدها (Sclereids): یاخته‌های کوتاه با اشکال متنوع (اغلب ستاره‌ای) که دارای دیواره بسیار ضخیم و لان‌های منشعب هستند.

دیواره پسین رشد پروتوپلاست را متوقف کرده و تنها در صورت لیگنین‌دار شدن قطعاً باعث مرگ یاخته می‌شود.

ذرات سختی که هنگام خوردن میوه گلابی در دهان حس می‌کنید، همان اسکلرئیدها هستند که برای محافظت از دانه و بافت میوه ایجاد شده‌اند.

واژگان کلیدی

لیگنین
ماده‌ای پلیمری و سخت که در دیواره پسین رسوب کرده و باعث استحکام و نفوذناپذیری می‌شود.
فیبر
یاخته اسکلرانشیمی دراز که در صنایع طناب و پارچه بافی کاربرد فراوان دارد.
اسکلرئید
یاخته اسکلرانشیمی کوتاه با دیواره بسیار ضخیم که در پوشش دانه‌ها و میوه‌های سخت یافت می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: تصور اینکه مرگ این یاخته‌ها به دلیل لیپید است. حقیقت: لیگنین (از جنس قند و الکل پیچیده) عامل مرگ است، نه لیپید.
  • اشتباه: فیبرها همان عناصر آوندی هستند. حقیقت: فیبر در تولید طناب کاربرد دارد و دراز است، اما عناصر آوندی کوتاه، پهن و مخصوص جابجایی آب هستند.

جمع‌بندی این مفهوم

  • اسکلرانشیم بافتی مرده با دیواره پسین ضخیم و لیگنینی است.
  • فیبرها با ظاهر دراز خود، دسته‌های آوندی را احاطه کرده و استحکام می‌بخشند.
  • اسکلرئیدها برخلاف فیبرها ظاهر کوتاهی داشته و لان‌های منشعب دارند.
  • یاخته‌های اسکلرانشیمی قبل از چوبی شدن دیواره، دارای پلاسمودسم و ارتباط فعال هستند.
  • به دلیل وجود دیواره پسین سخت، این بافت مانع از رشد اندام‌های گیاهی می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

شاید برایتان جالب باشد که فیبرهای گیاهی چقدر در تاریخ تمدن نقش داشته‌اند. کتان و کنف که از فیبرهای اسکلرانشیمی گیاهان خاصی به دست می‌آیند، هزاران سال است که برای تولید پارچه‌های خنک و طناب‌های کشتی‌رانی استفاده می‌شوند. استحکام این فیبرها به قدری زیاد است که در گذشته حتی از آن‌ها برای دوختن زره‌های سبک پارچه‌ای در مصر باستان استفاده می‌شده است!

سامانه بافت آوندی: نایس و آبکش

سامانه بافت آوندی عهده‌دار جابجایی مواد در سراسر گیاه است و از دو جزء اصلی تشکیل شده است: آوند چوبی (Xylem) و آوند آبکشی (Phloem). آوند چوبی شیره خام (آب و املاح) را منتقل کرده و یاخته‌های آن در بلوغ مرده هستند. این آوندها شامل تراکئیدها (یاخته‌های دراز و دوکی با دیواره عرضی) و عناصر آوندی (یاخته‌های کوتاه و پهن بدون دیواره عرضی) می‌باشند. عناصر آوندی قطر بیشتری نسبت به تراکئیدها داشته و لوله‌های پیوسته‌ای برای جریان سریع آب ایجاد می‌کنند.

بافت آوند آبکش

آوند آبکش جابجایی شیره پرورده (مواد آلی) را بر عهده دارد. یاخته‌های اصلی آن (عناصر غربالی) زنده هستند اما برای ایجاد فضای بیشتر جهت عبور مواد، هسته و اندامک‌های دو غشایی خود را از دست داده‌اند. در نهاندانگان، هر یاخته آبکشی در کنار خود یک یا چند یاخته همراه دارا است که با داشتن هسته و اندامک‌های فعال، انرژی و نیازهای متابولیکی یاخته آبکشی را تامین می‌کند.

ویژگیآوند چوبیآوند آبکش
نوع شیرهخامپرورده
وضعیت حیاتمردهزنده
دیواره عرضیتراکئید✓ / عنصر✗صفحه آبکشی
منبع انرژییاخته همراه

لان‌ها در تمام یاخته‌های آوندی (حتی مرده) وجود دارند، اما پلاسمودسم فقط در یاخته‌های زنده (آبکش و همراه) یافت می‌شود.

واژگان کلیدی

تراکئید
یاخته دوکی‌شکل دراز در آوند چوبی که لیگنین در آن رسوب کرده و دارای لان است.
عناصر آوندی
پهن‌ترین یاخته‌های آوند چوبی که فاقد دیواره عرضی بوده و لوله پیوسته می‌سازند.
یاخته همراه
یاخته‌ای هسته‌دار در کنار آوند آبکش نهاندانگان که وظیفه پشتیبانی متابولیک را دارد.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: تصور اینکه آوند آبکش به دلیل نداشتن هسته، مرده است. حقیقت: آبکش زنده است و سیتوپلاسم فعال دارد.
  • اشتباه: عناصر آوندی در سرخس‌ها وجود دارند. حقیقت: عناصر آوندی بیشتر در نهاندانگان تکامل یافته‌اند.
  • اشتباه: هر یاخته‌ای که لیگنین دارد آوند چوبی است. حقیقت: فیبر هم لیگنین دارد اما نقشی در ترابری شیره خام ندارد.

جمع‌بندی این مفهوم

  • سامانه آوندی شامل آوند چوبی، آوند آبکش، فیبر و پارانشیم آوندی است.
  • آوندهای چوبی یاخته‌های مرده‌ای هستند که دیواره لیگنینی آن‌ها به اشکال مختلف رسوب کرده است.
  • عناصر آوندی بیشترین قطر را داشته و فاقد دیواره عرضی هستند، در حالی که تراکئیدها دوکی‌شکل و دارای دیواره عرضی‌اند.
  • یاخته‌های آوند آبکش علی‌رغم زنده‌بودن، فاقد هسته و DNA وراثتی در بلوغ هستند.
  • انتقال مواد در آوند آبکش از طریق صفحات آبکشی در دیواره‌های عرضی صورت می‌گیرد.

نکتهٔ تکمیلی

شاید بپرسید اگر آوندهای چوبی مرده‌اند، چگونه آب را تا ارتفاع صدمتری یک درخت سکویا بالا می‌برند؟ پاسخ در مهندسی فوق‌العاده دیواره‌های آن‌هاست. لیگنین دیواره را چنان مستحکم می‌کند که تحت مکش شدید آب (که از تعرق برگ‌ها ناشی می‌شود)، آوندها مثل یک نی نوشابه که بیش از حد مکیده شده مچاله نمی‌شوند. مرگ این یاخته‌ها در واقع یک استراتژی برای حذف اصطکاک سیتوپلاسم و باز کردن بزرگراه‌هایی صاف برای عبور سریع آب است.

خلاصهٔ درس

سه سامانه، یک گیاه!

Plant Biology · Tissue Systems

سامانه پوششی: روپوست و تمایزاتش

  • روپوست ← یک (گاهی چند) لایه یاخته در اندام‌های جوان گیاه
  • یاخته‌های هوایی پوستک (Cuticle) لیپیدی ترشح می‌کنند؛ مانع تبخیر آب و نیش حشرات
  • روپوست ریشه فاقد پوستک است تا جذب آب مختل نشود
  • فقط یاخته‌های نگهبان روزنه در روپوست دارای سبزینه (کلروپلاست) هستند
  • تار کشنده ← روپوست ریشه تمایز می‌یابد؛ سطح جذب آب و املاح معدنی را می‌افزاید
پوستک (Cuticle)
لایه لیپیدی روی روپوست هوایی؛ ریشه فاقد آن است

نکته: در خرزهره، کرک‌های درون فرورفتگی برگ رطوبت را به دام انداخته و تعرق را در خشکی کاهش می‌دهند.

بافت زمینه‌ای: پارانشیم و کلانشیم

  • پارانشیم ← رایج‌ترین بافت گیاهی؛ دیواره نخستین نازک و سلولزی
  • یاخته‌های پارانشیمی در بلوغ زنده مانده و توان تقسیم دارند (ترمیم زخم)
  • کلانشیم ← دیواره نخستین ضخیم و نایکنواخت؛ زیر روپوست ساقه و دمبرگ
  • کلانشیم بدون لیگنین یا دیواره پسین ← استحکام + انعطاف برای اندام جوان
  • هر دو بافت زنده، فاقد دیواره پسین و فاقد لیگنین هستند
پارانشیم
بافت زمینه‌ای با دیواره نازک؛ فتوسنتز، ذخیره‌سازی و ترمیم

نکته: پارانشیم «تمام‌توان» است؛ در کشت بافت می‌توان یک یاخته آن را به گیاه کامل تبدیل کرد.

اسکلرانشیم: استحکام با مرگ

  • دیواره پسین ضخیم با رسوب لیگنین ← یاخته بالغ می‌میرد
  • فیبر ← دراز و باریک؛ دور دسته‌های آوندی؛ کاربرد در طناب و پارچه
  • اسکلرئید ← کوتاه، اغلب ستاره‌ای؛ دیواره بسیار ضخیم با لان‌های منشعب
  • در بخش‌هایی که رشد متوقف شده قرار می‌گیرد؛ مانع رشد بیشتر می‌شود
  • عامل مرگ لیگنین است (نه لیپید)؛ قطع ارتباط با بیرون را سبب می‌شود
لیگنین
پلیمر سخت رسوب‌کرده در دیواره پسین؛ اسکلرانشیم را مرده می‌کند

نکته: دانه‌های سخت گلابی که در دهان حس می‌کنید همان اسکلرئیدها هستند که از دانه و بافت میوه محافظت می‌کنند.

سامانه آوندی: چوبی و آبکش

  • آوند چوبی ← شیره خام (آب + املاح)؛ یاخته‌های بالغ مرده و لیگنینی
  • تراکئید: دراز و دوکی با دیواره عرضی؛ عنصر آوندی: کوتاه و پهن بدون دیواره عرضی
  • آوند آبکش ← شیره پرورده (مواد آلی)؛ یاخته‌های زنده اما بدون هسته
  • یاخته همراه ← کنار آبکش نهاندانگان؛ هسته دارد و نیازهای متابولیک را تامین می‌کند
  • لان در همه یاخته‌های آوندی؛ پلاسمودسم فقط در یاخته‌های زنده (آبکش و همراه)
یاخته همراه
یاخته هسته‌دار کنار آبکش؛ انرژی و متابولیسم آبکش را تامین می‌کند

نکته: آوند چوبی مرده است تا اصطکاک سیتوپلاسم حذف شود و آب تا ارتفاع صد متر (مثل سکویا) بالا رود.

نکات کلیدی و تله‌های کنکور

  • فقط یاخته‌های نگهبان روزنه در روپوست سبزینه دارند — نه سایر یاخته‌های روپوستی
  • روپوست ریشه پوستک ندارد — روپوست ساقه و برگ پوستک دارد
  • کلانشیم زنده است نه مرده؛ فقط اسکلرانشیم بالغ مرده است
  • آوند آبکش زنده است اما هسته ندارد — مرده نیست!
  • فیبر هم لیگنین دارد اما آوند چوبی نیست — شیره خام منتقل نمی‌کند
  • پارانشیم در هر سه سامانه (پوششی، زمینه‌ای، آوندی) یافت می‌شود — منحصر به زمینه‌ای نیست

یک تست از این درس

خودت را بسنج

در خصوص مناطق نازک دیوارهٔ یاخته‌ای یا لان (Pits) در یاخته‌های گیاهی، کدام مورد درست است؟

  1. در برخی یاختهٔ‌های سامانهٔ بافت آوندی مشاهده می‌گردند، در یاختهٔ‌های مرده نیز وجود در بر واجد می‌باشندهٔ هستند و همانند پلاسمودسم‌ها مخصوص یاختهٔ‌های زنده به شمار می‌روند.
  2. در تمامی یاخته‌های زندهٔ سامانهٔ بافت آوندی مشاهده می‌گردند، در یاخته‌های زندهٔ مرده وجود بدون می‌باشند و همانند پلاسمودسم‌ها‌ها مخصوص یاخته‌های زندهٔ زنده می‌باشند.
  3. در برخی یاخته‌های زندهٔ سامانهٔ بافت آوندی مشاهده می‌شوند، در یاخته‌های زندهٔ مرده وجود بدون هستند و برخلاف پلاسمودسم‌ها‌ها‌ها مخصوص یاخته‌های زندهٔ زنده نیستند.
  4. در تمامی یاختهٔ‌های سامانهٔ بافت آوندی مشاهده می‌شوند، در یاختهٔ‌های مرده نیز وجود دارا به شمار می‌روند و در مقایسه با پلاسمودسم‌ها‌ها مخصوص یاختهٔ‌های زنده نیستند.
دیدن پاسخ و توضیح

پاسخ درست: گزینه ۴

لان‌ها (مناطق نازک دیواره) در تمامی یاخته‌های بافت‌های گیاهی از جمله کل یاخته‌های سامانهٔ بافت آوندی وجود دارند. این ساختارها پس از مرگ یاخته نیز در دیوارهٔ به جا مانده (مانند آوندهای چوبی و فیبرها) مشاهده می‌شوند، بنابراین برخلاف پلاسمودسم‌ها (که ارتباطات سیتوپلاسمی فعال مخصوص یاخته‌های زنده هستند) محدود و مخصوص یاخته‌های زنده نمی‌باشند. بنابراین گزینهٔ چهارم درست است. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینهٔ اول: لان‌ها در تمامی یاخته‌های سامانهٔ آوندی وجود دارند و برخلاف پلاسمودسم‌ها مخصوص یاخته‌های زنده نیستند. گزینهٔ دوم: لان‌ها در یاخته‌های مرده نیز دیده می‌شوند و مخصوص یاخته‌های زنده نیستند. گزینهٔ سوم: لان‌ها در تمامی یاخته‌های آوندی دیده می‌شوند و در یاخته‌های مرده نیز وجود دارند.

تمرین بیشتر در اپ

درس‌های دیگر این بخش · زیست دهم