تغذیه گیاهی

4 مفهوم در این درس

آزمونک سریع

با چند پرسش تصادفی، آمادگی‌ات را بسنج

در حال آماده‌سازی آزمونک…

اجزای تشکیل‌دهنده خاک و گیاخاک

خاک از دو بخش اصلی مواد غیرآلی (حاصل از هوازدگی سنگ‌ها) و مواد آلی (گیاخاک یا هوموس) تشکیل شده است. بخش غیرآلی شامل طیف وسیعی از ذرات با اندازه‌های مختلف، از رس‌های بسیار کوچک تا شن و ماسه درشت است. هوازدگی شیمیایی سنگ‌ها نه تنها توسط عوامل فیزیکی، بلکه توسط اسیدهای تولید شده توسط ریشه گیاهان و جانداران تجزیه‌کننده در خاک انجام می‌شود.

گیاخاک (هوموس) لایه سطحی خاک است که عمدتاً از بقایای در حال تجزیه جانداران به دست می‌آید. این ماده با ایجاد ساختار اسفنجی در خاک، نفوذ ریشه را تسهیل کرده و آسیب به یاخته‌های کلاهک ریشه را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، ذرات گیاخاک دارای بار منفی هستند که مانند آهنربا عمل کرده و از شست‌وشوی یون‌های مثبت ضروری (مثل آمونیوم) توسط آب باران جلوگیری می‌کنند.

گیاخاک با داشتن بارهای منفی، یون‌های مثبت خاک را حفظ می‌کند، اما توانایی نگهداری یون‌های منفی (مانند نیترات) را ندارد.

بافت خاک نیز بر ویژگی‌های آن اثرگذار است؛ برای مثال، افزایش ذرات رس به دلیل سطح ویژه بالا، توان نگهداری آب را افزایش می‌دهد، اما با کاهش فضاهای خالی، باعث کاهش هوای خاک می‌گردد.

واژگان کلیدی

گیاخاک (هوموس)
بخش آلی خاک که از بقایای در حال تجزیه جانداران تشکیل شده و باعث بهبود بافت و نگهداری یون‌ها می‌شود.
هوازدگی شیمیایی
فرایند تجزیه سنگ‌ها به ذرات کوچک‌تر بر اثر واکنش‌های شیمیایی، از جمله اسیدهای تولید شده توسط ریشه و میکروب‌ها.
کلاهک ریشه
بخشی در نوک ریشه که با ترشح پلی‌ساکاریدها و تسهیل نفوذ، از مریستم محافظت می‌کند.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: گیاخاک بارهای مثبت دارد و یون‌های منفی را جذب می‌کند. حقیقت: گیاخاک بارهای منفی دارد و یون‌های مثبت را نگه می‌دارد.
  • اشتباه: گیاخاک تنها از بقایای جانداران تشکیل شده است. حقیقت: گیاخاک عمدتاً از این بقایاست اما اجزای دیگری نیز دارد.
  • اشتباه: ریشه گیاهان مواد آلی خاک را مستقیماً جذب می‌کند. حقیقت: ریشه‌ها عمدتاً مواد معدنی و یون‌ها را جذب می‌کنند.

جمع‌بندی این مفهوم

  • خاک شامل ذرات غیرآلی با ابعاد مختلف (رس تا شن) و بخش آلی به نام گیاخاک است.
  • گیاخاک با ایجاد بافت اسفنجی به تهویه بهتر و نفوذ آسان‌تر ریشه کمک می‌کند.
  • وجود بارهای منفی در هوموس مانع از شست‌وشوی یون‌های مثبت مثبت خاک می‌شود.
  • رس باعث افزایش ظرفیت نگهداری آب و کاهش میزان هوای موجود در بین ذرات خاک می‌گردد.
  • جذب کربن در گیاهان نهاندانه علاوه بر گاز دی‌اکسید کربن، به شکل بی‌کربنات از طریق ریشه نیز انجام می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید که گیاخاک نه تنها یک انبار مواد مغذی است، بلکه مانند یک فیلتر تصفیه عمل می‌کند. این ماده می‌تواند فلزات سنگین و مواد سمی را به دام بیندازد و از ورود آن‌ها به آب‌های زیرزمینی جلوگیری کند. به همین دلیل خاک‌های غنی از هوموس، علاوه بر حاصلخیزی، نقش مهمی در سلامت اکوسیستم و جلوگیری از آلودگی منابع آب دارند.

چرخه نیتروژن و فعالیت باکتری‌ها

نیتروژن در جو به صورت گاز N2 فراوان است، اما گیاهان نمی‌توانند آن را مستقیماً جذب کنند و باید به صورت یون‌های آمونیوم (NH4+) یا نیترات (NO3-) باشد. این تبدیل بر عهده گروه‌های مختلف باکتری‌هاست:

۱. باکتری‌های تثبیت‌کننده نیتروژن

این باکتری‌ها گاز N2 جو را به آمونیوم تبدیل می‌کنند. آن‌ها می‌توانند به صورت آزادزی در خاک یا همزیست با گیاهان (مانند ریزوبیوم در لگوم‌ها) زندگی کنند.

۲. باکتری‌های آمونیاک‌ساز

این باکتری‌ها نیتروژن موجود در مواد آلی (مثل پروتئین‌های اجساد) را تجزیه کرده و آمونیوم تولید می‌کنند. فعالیت آن‌ها باعث کاهش میزان هوموس خاک می‌شود.

۳. باکتری‌های نیترات‌ساز

این باکتری‌ها آمونیوم را به نیترات تبدیل می‌کنند (نیتریفیکاسیون). نیترات دارای بار منفی است و برخلاف آمونیوم، به راحتی توسط آب باران شسته می‌شود.

باکتریمنبع نیتروژنیون تولیدی
تثبیت‌کنندهگاز N2 هواآمونیوم (NH4+)
آمونیاک‌سازمواد آلی (کربن‌دار)آمونیوم (NH4+)
نیترات‌سازآمونیوم (یون معدنی)نیترات (NO3-)

نکته مهم کنکوری این است که نیترات پس از جذب توسط ریشه، ابتدا باید به آمونیوم تبدیل شده و سپس به اندام‌های هوایی منتقل شود.

واژگان کلیدی

تثبیت نیتروژن
تبدیل نیتروژن گازی (N2) جو به ترکیبات معدنی قابل جذب برای گیاهان مانند آمونیوم.
نیتریفیکاسیون
فرایند تبدیل یون آمونیوم به یون نیترات توسط باکتری‌های نیترات‌ساز در خاک.
ریزوبیوم
باکتری همزیست با ریشه گیاهان تیره پروانه‌واران که توانایی تثبیت نیتروژن را دارد.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: باکتری‌های نیترات‌ساز توانایی تثبیت نیتروژن جو را دارند. حقیقت: این باکتری‌ها فقط آمونیوم را به نیترات تبدیل می‌کنند.
  • اشتباه: باکتری‌های آمونیاک‌ساز از نیتروژن هوا استفاده می‌کنند. حقیقت: آن‌ها از تجزیه مواد آلی (پروتئین‌ها) آمونیوم می‌سازند.
  • اشتباه: گیاهان نیترات را مستقیماً در برگ‌ها استفاده می‌کنند. حقیقت: نیترات ابتدا در ریشه به آمونیوم تبدیل شده و سپس منتقل می‌شود.

جمع‌بندی این مفهوم

  • اشکال اصلی جذب نیتروژن در گیاهان به صورت یون‌های آمونیوم و نیترات است.
  • تثبیت‌کننده‌ها نیتروژن جو را به آمونیوم و آمونیاک‌سازها مواد آلی را به آمونیوم تبدیل می‌کنند.
  • باکتری‌های نیترات‌ساز با تولید نیترات، باعث افزایش بار منفی در محیط پیرامون خود می‌شوند.
  • ریزوبیوم‌ها همزیست هستند، در حالی که بسیاری از تثبیت‌کننده‌ها مانند سیانوباکتری‌ها می‌توانند آزادزی باشند.
  • نیتروژن و فسفر هر دو به صورت یون جذب می‌شوند، اما دسترسی به آن‌ها در اغلب خاک‌ها محدود است.

نکتهٔ تکمیلی

در دنیای علم امروز، دانشمندان در تلاشند تا ژن‌های مسئول تثبیت نیتروژن را از باکتری‌ها استخراج کرده و به ژنوم گیاهان استراتژیک مانند گندم و برنج منتقل کنند. اگر این تلاش موفقیت‌آمیز باشد، انقلابی در کشاورزی رخ خواهد داد؛ زیرا گیاهان دیگر نیازی به کودهای نیتروژن‌دار نخواهند داشت. این موضوع نه تنها هزینه‌های کشاورزی را به شدت کاهش می‌دهد، بلکه از آلودگی گسترده آب‌های زیرزمینی توسط کودهای شیمیایی نیز جلوگیری می‌کند.

انواع کودها و اثرات زیست‌محیطی

مدیریت تغذیه گیاهان از طریق افزودن کودها انجام می‌شود که به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

۱. کودهای شیمیایی

شامل مواد معدنی هستند که سریعاً در اختیار گیاه قرار می‌گیرند. اما مصرف بیش از حد آن‌ها باعث تخریب بافت خاک، آلودگی آب‌ها و رشد بی‌رویه جلبک‌ها و باکتری‌ها می‌شود که با کاهش اکسیژن آب، منجر به مرگ آبزیان می‌گردد.

۲. کودهای آلی

از بقایای بدن جانداران تشکیل شده‌اند. این کودها مواد مغذی را به آهستگی آزاد می‌کنند و در مقادیر بالا آسیب کمتری به گیاه می‌زنند. عیب اصلی آن‌ها احتمال وجود عوامل بیماری‌زا در خاک است.

۳. کودهای زیستی

حاوی جانداران زنده مفید (مانند باکتری‌های تثبیت‌کننده) هستند. این کودها ساده، کم‌هزینه و برای محیط زیست بی‌خطرند و معمولاً در ترکیب با سایر کودها استفاده می‌شوند.

ویژگیشیمیاییآلیزیستی
منبعمعدنیبقایای جاندارمیکروب زنده
سرعت اثربسیار سریعآهستهتدریجی
خطر آلودگیبالا (آبزیان)بالا (میکروبی)بسیار کم

استفاده از کودهای شیمیایی نیتروژن‌دار در کنار رودخانه‌ها خطرناک است؛ زیرا با اولین بارندگی وارد آب شده و باعث شکوفایی جلبکی و خفگی ماهی‌ها می‌شود.

واژگان کلیدی

کودهای زیستی
کودهایی که حاوی میکروارگانیسم‌های مفیدی هستند که باعث بهبود حاصلخیزی خاک بدون عوارض شیمیایی می‌شوند.
اوتروفیکاسیون (غنی‌شدگی)
رشد انفجاری جلبک‌ها در آب بر اثر ورود نیترات و فسفات کودهای شیمیایی که منجر به مرگ آبزیان می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: کودهای زیستی هیچ موجود زنده‌ای ندارند. حقیقت: آن‌ها دقیقاً بر پایه جانداران زنده میکروسکوپی هستند.
  • اشتباه: کودهای آلی هرگز به گیاه آسیب نمی‌زنند. حقیقت: مصرف بیش از حد آن‌ها نیز می‌تواند در فعالیت سلولی اختلال ایجاد کند.
  • اشتباه: کود شیمیایی از مواد آلی ساخته شده است. حقیقت: کود شیمیایی منحصراً از مواد معدنی تهیه می‌شود.

جمع‌بندی این مفهوم

  • کودهای شیمیایی مواد معدنی را سریع آزاد می‌کنند اما باعث تخریب بافت خاک و آلودگی محیط زیست می‌شوند.
  • کودهای آلی مواد مغذی را به تدریج آزاد کرده و آسیب کمتری وارد می‌کنند، اما ممکن است بیماری‌زا باشند.
  • کودهای زیستی حاوی جانداران زنده بوده و ساده‌ترین و پاک‌ترین روش برای اصلاح خاک هستند.
  • شست‌وشوی کودهای شیمیایی توسط باران یکی از علل اصلی مرگ و میر جانوران آبزی است.
  • کودهای زیستی برخلاف سایر انواع، خطر آلودگی میکروبی برای انسان یا محیط زیست ندارند.

نکتهٔ تکمیلی

شاید شنیده باشید که استفاده از کودهای آلی قدیمی‌ترین روش کشاورزی است. با این حال، امروزه مفهوم «کشاورزی ارگانیک» به شدت به استفاده صحیح از کودهای آلی و زیستی وابسته است. استفاده از فضولات حیوانی بدون فرآوری می‌تواند خطرناک باشد (به دلیل باکتری‌هایی مثل E. coli)، اما زمانی که به درستی کمپوست شوند، به معجزه‌گری برای خاک تبدیل می‌شوند که حتی ویژگی‌های فیزیکی خاک را هم بهبود می‌بخشد.

مسمومیت خاک و سازگاری گیاهان

بسیاری از عناصر در غلظت‌های مناسب برای رشد ضروری هستند، اما فزونی بیش از حد آن‌ها می‌تواند سبب مسمومیت و توقف رشد شود. خاک‌های اسیدی (با pH پایین) اغلب حاوی مقادیر زیادی آلومینیوم هستند که برای اکثر گیاهان سمی است. با این حال، برخی گیاهان توانایی تجمع ایمن آلومینیوم در بافت‌های خود را دارند.

گیاه گل ادریسی در خاک‌های اسیدی حاوی آلومینیوم، این عنصر را جذب کرده و در نتیجه رنگ گلبرگ‌هایش از صورتی به آبی تغییر می‌کند؛ این یک پاسخ به محیط است.

مواد دیگری چون آرسنیک نیز سمی هستند. نوع خاصی از سرخس‌ها می‌توانند آرسنیک را در خود ذخیره کنند. همچنین در خاک‌های شور، برخی گیاهان با جذب و ذخیره نمک در واکوئل‌های خود، شوری خاک اطراف ریشه را کاهش می‌دهند. کشاورزان برای بهبود کیفیت چنین خاک‌هایی، این گیاهان را در چند سال پی‌درپی کشت و برداشت می‌کنند تا نمک را از خاک خارج کنند.

تغییر رنگ گل ادریسی در خاک اسیدی ناشی از جذب آلومینیوم است، نه پتاسیم یا عناصر دیگر.

عنصر فسفر نیز با اینکه در بسیاری از سنگ‌ها فراوان است، اما به صورت یون فسفات محکم به ذرات خاک می‌چسبد و دسترسی گیاه به آن محدود است؛ لذا برخی گیاهان با افزایش تارهای کشنده ریشه سطح جذب خود را برای این عنصر افزایش می‌دهند.

واژگان کلیدی

فسفات
شکل قابل جذب فسفر برای گیاهان که تمایل زیادی به اتصال محکم به ترکیبات معدنی خاک دارد.
گیاهان جاذب نمک
گیاهانی که با ذخیره نمک در بافت خود به کاهش توان اسزی خاک و اصلاح خاک‌های شور کمک می‌کنند.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: تغییر رنگ گل ادریسی یک سازش تکاملی برای بقا است. حقیقت: این صرفاً یک پاسخ فیزیولوژیک به محیط (تغییر pH و تجمع آلومینیوم) است.
  • اشتباه: هر گیاهی می‌تواند آلومینیوم را به صورت ایمن ذخیره کند. حقیقت: این توانایی فقط در برخی گیاهان سازگار دیده می‌شود.
  • اشتباه: برای رفع شوری خاک، گیاهان جاذب نمک باید با فواصل زمانی زیاد برداشت شوند. حقیقت: باید در چندین سال متوالی کشت و برداشت شوند.

جمع‌بندی این مفهوم

  • خاک‌های اسیدی غنی از آلومینیوم هستند که می‌تواند مانع جدی برای رشد اکثر گیاهان باشد.
  • برخی سرخس‌های خاص توانایی پاکسازی خاک از آرسنیک سمی را به روش تجمع در بافت دارند.
  • فسفر در خاک فراوان است اما به دلیل اتصال به مواد معدنی، اغلب به شکل غیرقابل دسترس است.
  • تغییر رنگ گل‌‌های ادریسی به آبی نشانه مسمومیت نیست، بلکه پاسخ به خاک اسیدی و جذب آلومینیوم است.
  • افزایش تقسیم میتوز در مریستم نوک ریشه و افزایش تارهای کشنده، از راه‌های گیاه برای جبران کمبود مواد مغذی است.

نکتهٔ تکمیلی

گیاهانی که می‌توانند فلزات سنگین را در خود جمع کنند بدون اینکه بمیرند، قهرمانان «گیاه‌پالایی» (Phytoremediation) نامیده می‌شوند. دانشمندان از این گیاهان برای تمیز کردن زمین‌های آلوده به مواد رادیواکتیو یا باطله‌های معدنی استفاده می‌کنند. آرسنیک که در تاریخ به عنوان یک سم مهلک شناخته شده، توسط برخی از این سرخس‌ها با چنان شدتی جذب می‌شود که غلظت آن در گیاه می‌تواند صدها برابر بیشتر از خاک اطراف باشد!

خلاصهٔ درس

خاک چه چیزی به گیاه می‌دهد؟

Biology · Plant Nutrition

ساختار خاک و نقش گیاخاک

  • خاک = بخش غیرآلی (ذرات سنگ) + بخش آلی (گیاخاک)
  • گیاخاک ← بافت اسفنجی؛ نفوذ ریشه را آسان و آسیب به کلاهک ریشه را کم می‌کند
  • ذرات گیاخاک بار منفی دارند ← یون‌های مثبت (NH₄⁺) را نگه می‌دارند
  • رس ← نگهداری آب ↑ ولی هوای خاک ↓؛ سطح ویژه بالا دارد
  • هوازدگی شیمیایی سنگ‌ها ← اسیدهای ریشه و جانداران تجزیه‌کننده
گیاخاک (Humus)
بقایای تجزیه‌شده جانداران؛ باعث حاصلخیزی و بهبود بافت خاک

نکته: گیاخاک مانند فیلتر عمل می‌کند: فلزات سنگین را به دام می‌اندازد و از آلودگی آب‌های زیرزمینی جلوگیری می‌کند.

چرخه نیتروژن و انواع باکتری‌ها

  • گیاهان N₂ جو را مستقیم جذب نمی‌کنند ← باید NH₄⁺ یا NO₃⁻ باشد
  • تثبیت‌کننده‌ها: N₂ هوا → NH₄⁺ (آزادزی یا همزیست مثل ریزوبیوم در پروانه‌واران)
  • آمونیاک‌سازها: مواد آلی (پروتئین) → NH₄⁺ ← میزان هوموس خاک کاهش می‌یابد
  • نیترات‌سازها: NH₄⁺ → NO₃⁻ (نیتریفیکاسیون) ← نیترات بار منفی دارد و شسته می‌شود
  • نیترات پس از جذب ← ابتدا در ریشه به NH₄⁺ تبدیل، سپس به اندام‌های هوایی منتقل می‌شود
نیتریفیکاسیون
تبدیل آمونیوم به نیترات توسط باکتری‌های نیترات‌ساز

نکته: دانشمندان در تلاشند ژن تثبیت نیتروژن باکتری را به گندم و برنج منتقل کنند — انقلابی در کشاورزی بدون کود شیمیایی.

انواع کود و اثرات زیست‌محیطی

  • شیمیایی: سریع‌الاثر؛ تخریب خاک + آلودگی آب + مرگ آبزیان
  • آلی: از بقایای جانداران؛ آهسته‌آزاد؛ خطر وجود عوامل بیماری‌زا
  • زیستی: میکروارگانیسم زنده مفید؛ کم‌خطرترین نوع؛ معمولاً با سایر کودها ترکیب می‌شود
  • نیترات کودهای شیمیایی توسط باران شسته می‌شود → اوتروفیکاسیون جلبکی در آب
  • کودهای آلی بدون فرآوری (کمپوست) خطرناکند ← میکروب‌های بیماری‌زا مثل E. coli
اوتروفیکاسیون
رشد انفجاری جلبک در آب بر اثر نیترات/فسفات ← کاهش اکسیژن و مرگ آبزیان

نکته: فضولات حیوانی خام خطرناک است (E. coli)، اما وقتی کمپوست شوند، حتی ساختار فیزیکی خاک را بهبود می‌بخشند.

سمیت خاک و سازگاری گیاهان

  • خاک اسیدی (pH پایین) ← آلومینیوم آزاد ← سمی برای اکثر گیاهان
  • گل ادریسی: آلومینیوم جذب می‌کند ← رنگ گل از صورتی به آبی تغییر می‌کند
  • برخی سرخس‌ها: آرسنیک را در بافت ذخیره می‌کنند ← «گیاه‌پالایی» (Phytoremediation)
  • فسفر در خاک فراوان است ولی به ذرات خاک می‌چسبد ← گیاه تارهای کشنده بیشتر می‌سازد
  • گیاهان شورپسند: نمک را در واکوئل ذخیره ← اصلاح خاک شور در چند فصل
گیاه‌پالایی (Phytoremediation)
استفاده از گیاه برای پاکسازی خاک آلوده به فلزات سنگین

نکته: غلظت آرسنیک در بافت برخی سرخس‌ها می‌تواند صدها برابر بیشتر از خاک اطراف باشد — قهرمانان پاکسازی محیط.

نکات کلیدی — تله‌های کنکوری

  • گیاخاک یون‌های مثبت را نگه می‌دارد نه منفی — نیترات (منفی) توسط باران شسته می‌شود
  • باکتری‌های نیترات‌ساز N₂ هوا را تثبیت نمی‌کنند — فقط NH₄⁺ را به NO₃⁻ تبدیل می‌کنند
  • نیترات مستقیماً در برگ به کار نمی‌رود ← ابتدا در ریشه به NH₄⁺ تبدیل می‌شود
  • تغییر رنگ گل ادریسی یک پاسخ فیزیولوژیک است نه سازش تکاملی
  • کود شیمیایی از مواد معدنی ساخته شده نه آلی — کود آلی از بقایای جانداران است
  • ریشه‌ها مواد آلی را مستقیم جذب نمی‌کنند — یون‌های معدنی جذب می‌شوند

یک تست از این درس

خودت را بسنج

در رابطه با چگونگی تأمین کربن که عنصر اساسی تشکیل‌دهنده مواد آلی در گیاهان است، کدام عبارت درست است؟

  1. همه گیاهان نهاندانه فتوسنتزکننده بخشی از کربن مورد نیاز خود را به شکل بی‌کربنات از خاک جذب می‌کنند، یاخته‌های نگهبان روزنه کربن دی‌اکسید هوا را دریافت می‌نمایند و گیاهان کربن آلی خاک را جذب نمی‌کنند.
  2. همه گیاهان نهاندانه فتوسنتزکننده بخشی از کربن مورد نیاز خود را به شکل بی‌کربنات از خاک جذب می‌کنند، یاخته‌های نگهبان روزنه کربن دی‌اکسید هوا را دریافت می‌نمایند و گیاهان کربن آلی خاک را از طریق ریشه‌ها جذب می‌کنند.
  3. همه گیاهان نهاندانه فتوسنتزکننده بخشی از کربن مورد نیاز خود را به شکل بی‌کربنات از خاک جذب می‌کنند، یاخته‌های نگهبان روزنه نیتروژن گازی جو را دریافت می‌نمایند و گیاهان کربن آلی خاک را جذب نمی‌کنند.
  4. تنها برخی از گیاهان نهاندانه فتوسنتزکننده بخشی از کربن مورد نیاز خود را به شکل بی‌کربنات از خاک جذب می‌کنند، یاخته‌های نگهبان روزنه کربن دی‌اکسید هوا را دریافت می‌نمایند و گیاهان کربن آلی خاک را جذب نمی‌کنند.
دیدن پاسخ و توضیح

پاسخ درست: گزینه ۱

همه گیاهان فتوسنتزکننده بخشی از دی‌اکسید کربن لازم خود را از طریق ریشه به صورت یون بی‌کربنات معدنی جذب می‌کنند. دریافت کربن دی‌اکسید گازی نیز از هوا توسط یاخته‌های نگهبان روزنه انجام می‌شود. ریشه گیاهان مواد آلی کربن‌دار خاک را جذب نمی‌کند، بلکه مواد معدنی را می‌گیرد، بنابراین گزینه ۱ درست است. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینه ۲: گیاهان مواد آلی کربن‌دار موجود در خاک را از طریق ریشه‌های خود جذب نمی‌کنند (بلکه مواد معدنی جذب می‌شوند). گزینه ۳: یاخته‌های نگهبان روزنه، کربن دی‌اکسید هوا را دریافت می‌کنند و نقشی در جذب نیتروژن گازی ندارند. گزینه ۴: بخشی از دی‌اکسید کربن مورد نیاز همه گیاهان نهاندانه فتوسنتزکننده (نه فقط برخی) به شکل بی‌کربنات جذب می‌شود.

تمرین بیشتر در اپ

درس‌های دیگر این بخش · زیست دهم