تنوع تبادلات گازی

5 مفهوم در این درس

آزمونک سریع

با چند پرسش تصادفی، آمادگی‌ات را بسنج

در حال آماده‌سازی آزمونک…

تنفس در جانداران ساده و بدون ساختار اختصاصی

همه جانوران برای ادامه حیات به تبادل گازهای تنفسی نیاز دارند، اما لزوماً همه آن‌ها دارای دستگاه تنفس اختصاصی نیستند. در جانوران تک‌یاخته‌ای (مانند پارامسی) و برخی پریاخته‌ای‌های ساده (مانند هیدر)، تبادل گازها (اکسیژن و کربن دی‌اکسید) مستقیماً از طریق سطح بدن و به روش انتشار انجام می‌شود.

ویژگی‌های جانوران فاقد ساختار تنفسی

در این موجودات، تمام یاخته‌های بدن می‌توانند مستقیماً با محیط اطراف خود تبادل داشته باشند. نکته مهم کنکوری این است که داشتن حفره گوارشی یا گوارش برون‌یاخته‌ای (مانند هیدر) لزوماً به معنای داشتن ساختار تنفسی ویژه نیست. همچنین، نبود دستگاه گوارش در یک موجود (مانند تک‌یاخته‌ای‌ها) معمولاً با نبود دستگاه تنفس همراه است.

در تمام جانوران، صرف‌نظر از نوع ساختار تنفسی، فرآیند نهایی تبادل گازها همیشه به روش انتشار انجام می‌شود که نیازمند یک سطح مرطوب است.

بسیاری از این جانداران در محیط‌های آبی زندگی می‌کنند و گازهای تنفسی را به صورت محلول در آب دریافت یا دفع می‌کنند. این موضوع نشان می‌دهد که برقراری جریان پیوسته هوای تازه یا سازوکارهای تهویه‌ای پیچیده، مختص این گروه نیست.

واژگان کلیدی

انتشار
فرآیندی فیزیکی که در آن مولکول‌ها از محیط غلیظ‌تر به محیط رقیق‌تر حرکت می‌کنند و پایه تبادل گاز در تمام جانداران است.
هیدر
جانوری پریاخته‌ای و آبزی با ساختار بدنی ساده که فاقد سیستم تنفسی است اما گوارش برون‌یاخته‌ای دارد.

اشتباه‌های رایج

  • این تصور که «هر جانوری که نفس نمی‌کشد پس زنده نیست» غلط است؛ موجودات ساده بدون عمل دم و بازدم و از طریق انتشار ساده زندگی می‌کنند.
  • اشتباه رایج: تصور می‌شود هیدر چون پریاخته‌ای است حتماً دستگاه تنفس دارد، در حالی که تبادل آن مستقیم با محیط است.

جمع‌بندی این مفهوم

  • همه جانوران برای بقا به تبادل گاز نیاز دارند اما همه دستگاه تنفس ندارند.
  • در پارامسی و هیدر، تبادل گاز مستقیماً بین تمام یاخته‌ها و محیط به روش انتشار رخ می‌دهد.
  • داشتن گوارش برون‌یاخته‌ای (در هیدر) لزوماً به معنای داشتن ساختار تنفسی ویژه نیست.
  • سطح تنفسی در تمامی جانداران برای انجام انتشار باید مرطوب باشد.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید هیدر با وجود ساختار ساده‌اش، می‌تواند در محیط‌های غنی از اکسیژن از طریق کل بدنش نفس بکشد. این جاندار به قدری نازک است که اکسیژن به راحتی به درونی‌ترین لایه‌های سلولی‌اش نفوذ می‌کند، به همین دلیل نیازی به رگ یا شش برای جابجایی گازها ندارد.

تنفس نایدیسی در حشرات

تنفس نایدیسی (Tracheal system) کارآمدترین روش تنفسی برای بی‌مهرگان خشکی‌زی کوچک مانند حشرات (ملخ، شته، پروانه مونارک) است. این سیستم شامل شبکه‌ای از لوله‌های توخالی و منشعب به نام نایدیس است که اکسیژن را مستقیماً به نزدیکی یاخته‌ها می‌رساند.

ساختار سیستم نایدیسی

هوا از طریق منافذ تنفسی به نام اسپیراکل که در سطح بدن (معمولاً بخش‌های انتهایی و شکمی) قرار دارند، وارد نایدیس‌ها می‌شود. نایدیس‌های اولیه قطورتر بوده و به وسیله اتصالات عرضی و مایل به هم متصل می‌شوند تا شبکه یکپارچه‌ای بسازند. انشعابات پایانی نایدیس‌ها (نایدیسک‌ها) بن‌بست بوده و در انتهای خود حاوی مایعی برای انحلال و تبادل گازها هستند.

ویژگیابتدای نایدیسانتهای نایدیس
منفذ تنفسیداردندارد (بن‌بست)
مایع تبادلیندارددارد
ارتباط با محیطمستقیمنامستقیم

نکته حیاتی این است که در حشرات، دستگاه گردش مواد (همولنف) نقشی در انتقال گازهای تنفسی ندارد. بنابراین خون حشرات فاقد رنگیزه‌های حمل‌کننده اکسیژن (مانند هموگلوبین) برای این منظور است و اکسیژن مستقیم به یاخته‌ها می‌رسد. انشعابات پایانی نایدیس‌ها در کنار (نه درون) تمام یاخته‌های بدن قرار می‌گیرند.

واژگان کلیدی

نایدیس
لوله‌های تنفسی مرتبط به هم در حشرات که هوا را به بافت‌ها می‌رسانند.
اسپیراکل
منافذ تنفسی در سطح بدن حشرات که در ابتدای نایدیس‌ها قرار دارند.
همولنف
مایع در گردش در بدن حشرات که نقش خون و لنف را دارد اما در انتقال گازهای تنفسی بی‌تأثیر است.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه رایج: تصور می‌شود منافذ تنفسی در انتهای نایدیس‌ها هستند؛ در حالی که منافذ در ابتدا و انتها بن‌بست و حاوی مایع است.
  • بسیاری فکر می‌کنند خون حشرات اکسیژن حمل می‌کند؛ در حالی که همولنف حشرات نقشی در جابجایی $O_2$ و $CO_2$ ندارد.
  • اتصال عرضی نایدیس‌ها عمود نیست، بلکه مایل است.

جمع‌بندی این مفهوم

  • تنفس نایدیسی مخصوص حشرات بوده و اکسیژن را مستقیم به یاخته‌ها می‌رساند.
  • منافذ تنفسی در ابتدای نایدیس‌ها و در بخش‌های شکمی و انتهایی بدن قرار دارند.
  • انتهای نایدیس‌ها بن‌بست، پر از مایع و در کنار تمام یاخته‌های بدن است.
  • دستگاه گردش مواد (همولنف) در انتقال گازهای تنفسی حشرات هیچ نقشی ندارد.
  • جریان هوا در نایدیس‌ها دوطرفه است (ورود و خروج از همان منافذ).

نکتهٔ تکمیلی

آیا می‌دانستید که سیستم نایدیسی یکی از دلایلی است که حشرات نمی‌توانند خیلی بزرگ شوند؟ چون این سیستم بر پایه انتشار ساده در لوله‌ها کار می‌کند، اگر اندازه حشره از حدی فراتر رود، اکسیژن نمی‌تواند با سرعت کافی به یاخته‌های مرکزی برسد. در دوره‌های زمین‌شناسی قدیم که غلظت اکسیژن جو بیشتر بود، حشراتی با اندازه سنجاقک‌های غول‌پیکر وجود داشتند!

تنفس پوستی و ویژگی‌های آن

تنفس پوستی روشی است که در آن تبادل گازها مستقیماً از طریق سطح پوست انجام می‌شود. این روش در بی‌مهرگان خشکی‌زی ساکن محیط‌های مرطوب (مانند کرم خاکی) و همچنین دوزیستان بالغ دیده می‌شود.

الزامات تنفس پوستی

برای اینکه پوست بتواند به عنوان یک سطح تنفسی عمل کند، داشتن دو ویژگی ضروری است: 1. مرطوب بودن سطح پوست (برای انحلال گازها) و 2. وجود شبکه مویرگی وسیع زیرپوستی. در دوزیستان بالغ، پوست ساده‌ترین ساختار تنفسی در میان اندام‌های تنفسی مهره‌داران محسوب می‌شود.

برای مثال، قورباغه علاوه بر شش، از پوستش برای تنفس استفاده می‌کند. اگر پوست قورباغه خشک شود، او نیمی از توانایی تنفسی خود را از دست داده و ممکن است دچار خفگی شود.

نکته مهم این است که در جاندارانی مثل کرم خاکی، برخلاف تک‌یاخته‌ای‌ها، همه یاخته‌ها با محیط در تماس نیستند؛ بنابراین مویرگ‌های زیرپوستی گازها را جذب کرده و توسط دستگاه گردش مواد به یاخته‌های داخلی می‌رسانند. برخلاف مهره‌داران شش‌دار، جاندارانی که فقط تنفس پوستی دارند (مثل کرم خاکی) فاقد سازوکار تهویه‌ای (دم و بازدم فعال) هستند.

واژگان کلیدی

تنفس پوستی
تبادل گازهای تنفسی از طریق پوست مرطوب و مویرگ‌های زیر آن.
ماده مخاطی
ترشحاتی که سطح پوست دوزیستان و کرم خاکی را برای انحلال گازها مرطوب نگه می‌دارد.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: تصور می‌شود مویرگ‌ها داخل پوست هستند؛ در حالی که شبکه مویرگی زیر پوست قرار دارد.
  • اشتباه: تصور می‌شود هر جانداری که تنفس پوستی دارد فاقد ستون مهره است (دوزیستان مهره‌دارند و تنفس پوستی دارند).
  • اشتباه: فکر می‌کنند تنفس پوستی در کرم خاکی سازوکار تهویه‌ای دارد؛ در حالی که تهویه فعال مختص مهره‌داران شش‌دار است.

جمع‌بندی این مفهوم

  • تنفس پوستی در کرم خاکی و دوزیستان بالغ با کمک پوست مرطوب و مویرگ‌ها انجام می‌شود.
  • رطوبت پوست برای انحلال گازهای $O_2$ و $CO_2$ و انجام انتشار ضروری است.
  • در مهره‌داران، پوست دوزیستان ساده‌ترین اندام مبادله‌ای گازها به شمار می‌رود.
  • برخلاف تک‌یاخته‌ای‌ها، در تنفس پوستی دستگاه گردش مواد وظیفه انتقال گاز به مرکز بدن را دارد.
  • داشتن تنفس پوستی لزوماً با نبود شش همراه نیست (قورباغه هر دو را دارد).

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید برخی از انواع سمندرها اصلاً شش ندارند و تمام عمر خود را فقط با تنفس پوستی و تبادل گاز در دهان سپری می‌کنند! این نشان می‌دهد که اگر سطح بدن نسبت به حجم آن به اندازه کافی بزرگ باشد و محیط هم مرطوب بماند، پوست می‌تواند به تنهایی تمام نیازهای اکسیژنی یک مهره‌دار را تأمین کند.

تنفس آبششی در بی‌مهرگان و مهره‌داران

تنفس آبششی روش اصلی تبادل گاز در جانوران آبزی است. آبشش‌ها از نظر ساختاری به دو دسته پراکنده (مانند ستاره دریایی) و متمرکز (مانند ماهی‌ها و نوزاد دوزیستان) تقسیم می‌شوند.

آبشش در ستاره دریایی (ساده‌ترین نوع)

در ستاره دریایی، آبشش‌ها به صورت برجستگی‌های کوچک و پراکنده در سطح پوست هستند. این ساختارها فاقد رشته‌های آبششی و شبکه مویرگی هستند. اکسیژن برای ورود به مایع درون بدن باید از دو لایه یاخته (تقریباً مشابه) معادل چهار لایه غشا عبور کند. در این جانور، دستگاه گردش مواد (کانال‌های زیرپوستی) در انتقال گازها نقش دارد.

آبشش در ماهی‌های استخوانی و نوزاد دوزیستان

این جانداران دارای آبشش‌های غیرپراکنده و کارآمد هستند. ماهی‌های استخوانی در هر سمت سر چهار کمان آبششی (مجموعاً هشت عدد) دارند. روی هر کمان، رشته‌های آبششی و روی هر رشته، تیغه‌های آبششی قرار دارند که محل اصلی تبادل گازها هستند.

در آبشش ماهی، جهت جریان خون در مویرگ‌های تیغه‌ها و جهت عبور آب از میان تیغه‌ها خلاف جهت یکدیگر (جریان متقابل) است که کارایی جذب اکسیژن را به حداکثر می‌رساند.

نکته مهم: خون در تیغه‌های آبششی از یک سمت رشته وارد و از همان سمت خارج می‌شود (مسیر سرخرگ به سرخرگ). همچنین، گویچه‌های قرمز در ماهی‌ها برخلاف پستانداران، هسته‌دار هستند.

واژگان کلیدی

کمان آبششی
ساختار استخوانی که رشته‌های آبششی را نگه می‌دارد و دارای دو رگ خون است.
تیغه آبششی
برجستگی‌های بسیار کوچک روی رشته‌های آبششی که حاوی شبکه مویرگی برای تبادل گاز هستند.
جریان متقابل
حرکت خون و آب در دو جهت مخالف برای افزایش شیب انتشار و کارایی تبادل گاز.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: تصور می‌شود آبشش ستاره دریایی رشته و تیغه دارد؛ در حالی که فقط برجستگی ساده پوستی است.
  • اشتباه: تصور می‌شود جهت حرکت خون و آب در ماهی هم‌جهت است؛ در حالی که برعکس یکدیگرند.
  • اشتباه: فکر می‌کنند ستاره دریایی مویرگ دارد؛ در حالی که فاقد خون و مویرگ به معنای رایج است.
  • اشتباه در تعداد رگ: هر کمان آبششی ماهی دقیقاً دو رگ دارد، نه بیشتر.

جمع‌بندی این مفهوم

  • آبشش‌ها در ستاره دریایی پراکنده و فاقد مویرگ، و در ماهی‌ها متمرکز و دارای شبکه مویرگی هستند.
  • ماهی‌های استخوانی دارای ۴ جفت کمان آبششی هستند که خون در آن‌ها از سرخرگ به سرخرگ جریان دارد.
  • مکانیسم جریان متقابل (خلاف جهت) خون و آب، کارایی تنفس آبششی را به شدت بالا می‌برد.
  • سخت‌پوستان برخلاف ستاره دریایی، آبشش‌های محدود به نواحی خاصی از بدن دارند.
  • نوزاد دوزیستان نیز مانند ماهی‌ها از آبشش‌های غیرپراکنده و کارآمد استفاده می‌کنند.

نکتهٔ تکمیلی

ساختار جریان متقابل در آبشش ماهی به قدری کارآمد است که ماهی می‌تواند تا ۸۰ درصد اکسیژن محلول در آب را جذب کند! این در حالی است که شش‌های ما انسان‌ها در بهترین حالت حدود ۲۵ درصد اکسیژن هوای دم را جذب می‌کنند. این نبوغ طبیعت برای جبران غلظت بسیار کم اکسیژن در آب نسبت به هواست.

تنفس ششی و سازوکارهای تهویه‌ای

تنفس ششی در مهره‌داران خشکی‌زی و برخی بی‌مهرگان (مانند حلزون خشکی) دیده می‌شود. شش‌ها سطوح تنفسی داخلی هستند که برای جابجایی هوا در آن‌ها، سازوکارهای تهویه‌ای (دم و بازدم) تکامل یافته‌اند. سازوکار تهویه‌ای باعث برقراری جریان پیوسته‌ای از هوای تازه در مجاورت سطح تنفسی می‌شود.

پمپ فشار مثبت (دوزیستان)

دوزیستان بالغ (مانند قورباغه) هوا را با فشار ماهیچه‌های دهان و حلق به داخل شش‌ها می‌رانند. در این حالت، ابتدا با سوراخ‌های بینی باز، هوا را در دهان جمع کرده، سپس بینی را بسته و با بالا آوردن کف دهان، هوا را مانند «قورت دادن» به شش‌ها می‌فرستند. آن‌ها فاقد قفسه سینه منقبض‌شونده و پرده جنب هستند.

پمپ فشار منفی (پستانداران و اکثر مهره‌داران)

در پستانداران، هوا با ایجاد مکش ناشی از افزایش حجم قفسه سینه (توسط دیافراگم و ماهیچه‌های بین‌دنده‌ای) وارد شش‌ها می‌شود. در این حالت فشار داخل شش از جو کمتر شده و هوا به داخل کشیده می‌شود.

ویژگیپمپ فشار مثبتپمپ فشار منفی
مثالقورباغه بالغانسان و خفاش
روش ورود هواراندن با فشارمکش با اختلاف فشار
ماهیچه اصلیدهان و حلقدیافراگم (میان‌بند)

پرندگان نیز دارای سیستم ششی بسیار پیشرفته‌ای هستند که شامل کیسه‌های هوادار (نه حبابکی) است. کیسه‌های هوادار اکسیژن جذب نمی‌کنند بلکه با ذخیره هوا، باعث ایجاد یک جریان یک‌طرفه و پیوسته در شش‌ها می‌شوند که کارایی تنفس را برای پرواز افزایش می‌دهد. پرندگان دارای ۹ کیسه هوادار (۴ جفت و ۱ منفرد) هستند.

واژگان کلیدی

سازوکار تهویه‌ای
مجموعه فعالیت‌هایی که منجر به جابجایی منظم هوا یا آب روی سطح تنفسی می‌شود.
کیسه‌های هوادار
۹ کیسه در پرندگان که مخزن هوا بوده و کارایی تنفس را بالا می‌برند (تبادل گاز ندارند).
پمپ فشار مثبت
سازوکار ورود هوا به شش‌ها با استفاده از فشار عضلات حلق که در دوزیستان دیده می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: تصور می‌شود همه مهره‌داران شش‌دار پمپ فشار منفی دارند (دوزیستان پمپ فشار مثبت دارند).
  • اشتباه: فکر می‌کنند کیسه‌های هوادار پرندگان محل تبادل گاز هستند؛ تبادل فقط در شش‌ها انجام می‌شود.
  • اشتباه: تصور می‌شود خفاش کیسه هوادار دارد (خفاش پستاندار است و فقط شش دارد).
  • اشتباه: جابجا گرفتن مکان دوشاخه شدن نای در پرندگان (روی کیسه هوادار جلویی است، نه عقبی).

جمع‌بندی این مفهوم

  • سازوکار تهویه‌ای (دم و بازدم فعال) فقط در مهره‌داران شش‌دار دیده می‌شود.
  • دوزیستان با پمپ فشار مثبت و پستانداران با پمپ فشار منفی (مکش) نفس می‌کشند.
  • پرندگان ۹ کیسه هوادار دارند که با ایجاد جریان یک‌طرفه، کارایی تنفس را برای پرواز افزایش می‌دهند.
  • در دوزیستان، هوا از طریق دو منفذ ششی (از سه منفذ انتهایی گلو) وارد شش‌ها می‌شود.
  • محل دوشاخه شدن نای در پرندگان روی یکی از کیسه‌های هوادار جلویی و پشت آن است.

نکتهٔ تکمیلی

سیستم تنفسی پرندگان به قدری کارآمد است که آن‌ها می‌توانند در ارتفاعاتی پرواز کنند که پستانداران در آنجا به دلیل کمبود اکسیژن بیهوش می‌شوند. مثلاً «غاز سرنواری» بر فراز قله اورست پرواز می‌کند! دلیل این موفقیت، کیسه‌های هوادار است که اجازه می‌دهند حتی در هنگام بازدم هم، هوای غنی از اکسیژن در شش‌ها جریان داشته باشد.

خلاصهٔ درس

تنفس چطور کار می‌کند؟

Biology · Gas Exchange

انتشار مستقیم؛ بدون دستگاه تنفسی

  • پارامسی و هیدر: تبادل گاز مستقیم از سطح بدن به روش انتشار
  • تمام یاخته‌ها با محیط در تماس مستقیم ← نیازی به رگ یا شش نیست
  • سطح تنفسی در همه جانداران باید مرطوب باشد
  • هیدر گوارش برون‌یاخته‌ای دارد ولی فاقد ساختار تنفسی است
  • تهویه فعال یا جریان پیوسته هوا در این گروه وجود ندارد
انتشار (Diffusion)
حرکت مولکول‌ها از محیط غلیظ‌تر به رقیق‌تر

نکته: هیدر آن‌قدر نازک است که اکسیژن بدون هیچ رگی به درونی‌ترین یاخته‌هایش می‌رسد!

نایدیس: شبکه هوارسان حشرات

  • اسپیراکل (منفذ تنفسی) در ابتدای نایدیس‌ها؛ انتها بن‌بست و پر از مایع
  • اکسیژن مستقیم به یاخته‌ها می‌رسد ← همولنف نقشی در انتقال گاز ندارد
  • نایدیس‌های اولیه با اتصالات عرضی و مایل (نه عمود) به هم متصل می‌شوند
  • جریان هوا در نایدیس دوطرفه؛ ورود و خروج از همان منافذ
  • منافذ تنفسی در بخش‌های شکمی و انتهایی بدن قرار دارند
اسپیراکل (Spiracle)
منافذ تنفسی در سطح بدن حشرات؛ ابتدای نایدیس

نکته: سیستم نایدیسی محدودیت اندازه حشرات را می‌سازد؛ در گذشته که O₂ جو بیشتر بود، حشرات غول‌پیکر وجود داشتند!

تنفس پوستی: پوست مرطوب ضروری است

  • کرم خاکی و دوزیستان بالغ: تبادل گاز از پوست مرطوب با مویرگ‌های زیرپوستی
  • مویرگ‌ها زیر پوست‌اند (نه درون پوست)؛ گاز را به مرکز بدن می‌رسانند
  • برخلاف تک‌یاخته‌ای‌ها ← دستگاه گردش مواد کرم برای انتقال گاز نقش دارد
  • قورباغه هم شش و هم تنفس پوستی دارد؛ خشکی پوست = از دست دادن نیمی از تنفس
  • تنفس پوستی فاقد سازوکار تهویه فعال است
تنفس پوستی
تبادل گاز از طریق پوست مرطوب و شبکه مویرگی زیر آن

نکته: برخی سمندرها اصلاً شش ندارند و تمام عمر فقط با پوست تنفس می‌کنند!

آبشش: از ساده تا جریان متقابل

  • ستاره دریایی: آبشش پراکنده، فاقد رشته و مویرگ؛ فقط برجستگی پوستی
  • ماهی استخوانی: ۴ جفت کمان آبششی؛ رشته و تیغه با شبکه مویرگی
  • جریان متقابل خون و آب ← جذب تا ۸۰٪ اکسیژن محلول در آب
  • خون در تیغه‌ها از سرخرگ به سرخرگ؛ گویچه‌های قرمز ماهی هسته‌دارند
  • نوزاد دوزیستان مانند ماهی از آبشش غیرپراکنده استفاده می‌کند
جریان متقابل (Countercurrent)
خون و آب در دو جهت مخالف برای حداکثر شیب انتشار

نکته: آبشش ماهی ۸۰٪ O₂ آب را جذب می‌کند؛ شش انسان در بهترین حالت فقط ۲۵٪ O₂ هوا را!

شش و سازوکارهای تهویه‌ای

  • دوزیستان: پمپ فشار مثبت؛ هوا با ماهیچه دهان و حلق «قورت داده» می‌شود
  • پستانداران: پمپ فشار منفی؛ دیافراگم حجم قفسه را افزایش می‌دهد
  • دوزیستان فاقد قفسه سینه منقبض‌شونده و پرده جنب هستند
  • پرندگان: ۹ کیسه هوادار (۴ جفت + ۱ منفرد) برای جریان یک‌طرفه هوا
  • کیسه‌های هوادار تبادل گاز ندارند؛ فقط ذخیره و جریان‌سازی هوا
پمپ فشار مثبت
ورود هوا با فشار ماهیچه دهان و حلق؛ ویژه دوزیستان بالغ

نکته: غاز سرنواری بر فراز قله اورست پرواز می‌کند؛ کیسه‌های هوادار حتی در بازدم جریان O₂ را حفظ می‌کنند!

نکات کلیدی و تله‌های کنکوری

  • هیدر پریاخته‌ای است اما فاقد دستگاه تنفس است (گوارش برون‌یاخته‌ای داشتن = داشتن تنفس ویژه نیست)
  • منافذ تنفسی حشرات در ابتدای نایدیس‌اند، نه انتها؛ انتها بن‌بست و پر از مایع است
  • همولنف حشرات هیچ نقشی در انتقال O₂ و CO₂ ندارد (برخلاف خون مهره‌داران)
  • مویرگ‌های تنفس پوستی زیر پوست‌اند نه درون پوست؛ دوزیستان مهره‌دارند و تنفس پوستی دارند
  • آبشش ستاره دریایی فاقد رشته، تیغه و مویرگ است (برخلاف ماهی)
  • کیسه‌های هوادار پرندگان محل تبادل گاز نیستند؛ خفاش پستاندار است و کیسه هوادار ندارد

یک تست از این درس

خودت را بسنج

در چرخهٔ زندگی دوزیستان که از سه نوع سازوکار تنفسی استفاده می‌کنند، کدام عبارت دربارهٔ ساختار تنفسی نوزاد و بالغ درست است؟

  1. در نوزاد دوزیست جهت حرکت خون درون تیغهٔ آبششی برخلاف جهت جریان آب است و بالغ فاقد پردهٔ جنب در اطراف شش‌های خود است.
  2. در نوزاد دوزیست جهت حرکت خون درون تیغهٔ آبششی هم‌جهت با جریان آب است و بالغ فاقد پردهٔ جنب در اطراف شش‌های خود است.
  3. در نوزاد دوزیست جهت حرکت خون درون تیغهٔ آبششی برخلاف جهت جریان آب است و بالغ دارای پردهٔ جنب در اطراف شش‌های خود است.
  4. در نوزاد دوزیست جهت حرکت خون درون تیغهٔ آبششی هم‌جهت با جریان آب است و بالغ دارای پردهٔ جنب در اطراف شش‌های خود است.
دیدن پاسخ و توضیح

پاسخ درست: گزینه ۱

نوزاد دوزیستان تنفس آبششی دارد و جهت جریان خون در تیغه‌های آبششی آن برخلاف جهت جریان آب است تا راندمان تبادلات گازی بالا رود. دوزیست بالغ نیز دارای تنفس ششی و پوستی بوده و شش‌های آن فاقد پردهٔ جنب است. بنابراین گزینهٔ ۱ درست است. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینهٔ ۲: جهت حرکت خون در آبشش نوزاد دوزیست برخلاف جهت جریان آب است، نه هم‌جهت با آن. گزینهٔ ۳: دوزیست بالغ فاقد پردهٔ جنب در اطراف شش‌های خود است. گزینهٔ ۴: جهت حرکت خون برخلاف جهت جریان آب است و دوزیست بالغ نیز فاقد پردهٔ جنب است.

تمرین بیشتر در اپ

درس‌های دیگر این بخش · زیست دهم