آپاندیس

6 مفهوم در این درس

آزمونک سریع

با چند پرسش تصادفی، آمادگی‌ات را بسنج

در حال آماده‌سازی آزمونک…

اپاندیسیت حاد و پاتوفیزیولوژی آن

آپاندیسیت حاد به عنوان شایع‌ترین اورژانس جراحی شکمی در سراسر جهان شناخته می‌شود که بیشترین میزان شیوع آن در سنین ۵ تا ۳۵ سالگی است. پاتوفیزیولوژی این بیماری عمدتاً بر پایه انسداد لومن آپاندیس استوار است؛ این انسداد باعث افزایش فشار داخل لومن، ایسکمی و در نهایت التهاب و عفونت می‌گردد.

علت انسداد لومن بسته به سن متفاوت است. در کودکان و جوانان، هیپرپلازی لنفوئیدی (بزرگ شدن بافت لنفاوی در دیواره آپاندیس در پاسخ به عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی) با فراوانی ۶۰ درصد، شایع‌ترین علت محسوب می‌شود. در اولویت بعدی، فکالیت یا سنگ مدفوعی قرار دارد که در حدود ۳۵ درصد موارد دیده می‌شود.

سیر علائم بالینی

آپاندیسیت الگوی دردی بسیار مشخصی دارد:

  • درد احشایی: اولین علامت بیماری است که در اثر اتساع لومن ایجاد شده و همواره در اطراف ناف (پری‌امبلیکال) حس می‌شود. نکته حیاتی این است که این درد احشایی اولیه، مستقل از موقعیت آناتومیک آپاندیس (حتی در مال‌روتاسیون) همواره نافی است.
  • درد سوماتیک: با پیشرفت التهاب و درگیری صفاق جداری (پریتوئن)، درد موضعی شده و به ربع تحتانی راست (RLQ) منتقل می‌شود. محل دقیق این درد به موقعیت آناتومیک آپاندیس بستگی دارد.

هیپرپلازی لنفوئیدی با ۶۰ درصد شیوع، شایع‌ترین علت انسداد لومن و شروع آپاندیسیت حاد است.

واژگان کلیدی

آپاندیسیت حاد
التهاب ناگهانی آپاندیس که شایع‌ترین اورژانس جراحی شکم است.
هیپرپلازی لنفوئیدی
واکنش و تورم بافت لنفاوی دیواره آپاندیس که منجر به انسداد مجرای آن می‌شود.
فکالیت (Fecalith)
توده سخت شده مدفوع که می‌تواند باعث انسداد مکانیکی لومن آپاندیس شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است اگر تصور شود درد لوکالیزه RLQ اولین علامت است؛ نخستین علامت همواره درد مبهم اطراف ناف است.
  • بسیاری تصور می‌کنند فکالیت شایع‌ترین علت انسداد است، در حالی که هیپرپلازی لنفاوی رتبه اول را دارد.

جمع‌بندی این مفهوم

  • آپاندیسیت حاد شایع‌ترین وضعیت اورژانسی جراحی در دستگاه گوارش است.
  • انسداد لومن (اغلب به دلیل هیپرپلازی لنفاوی یا فکالیت) عامل اصلی شروع بیماری است.
  • نخستین علامت بالینی، درد احشایی در اطراف ناف به دلیل اتساع لومن است.
  • درد سوماتیک بعدی در RLQ بر اساس موقعیت آناتومیک آپاندیس تظاهر می‌یابد.
  • بیشترین شیوع بیماری در بازه سنی ۵ تا ۳۵ سال مشاهده می‌شود.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید که در برخی موارد نادر، آپاندیس در سمت چپ شکم قرار دارد (در بیماری Situs Inversus)، اما حتی در این افراد نیز درد اولیه آپاندیسیت همچنان در اطراف ناف شروع می‌شود. این موضوع نشان‌دهنده آن است که اعصاب احشایی درد را به مرکز شکم ارجاع می‌دهند و تا زمانی که التهاب به دیواره شکم نرسد، مغز نمی‌تواند مکان دقیق آن را تشخیص دهد.

معاینه فیزیکی و نشانه‌های اختصاصی

در معاینه فیزیکی بیماران مشکوک به آپاندیسیت، شناسایی نشانه‌های بالینی کلاسیک برای رسیدن به تشخیص صحیح بسیار مهم است. یکی از معروف‌ترین تظاهرات، تندرنس (حساسیت به لمس) در نقطه مک‌برنی است. این نقطه در حد فاصل یک‌سوم خارجی و دوسوم داخلی خط بین ناف و خار ایلیاک قدامی فوقانی راست قرار دارد.

نشانه‌های تشخیصی در معاینه

تعدادی از مانورهای اختصاصی به پزشک کمک می‌کنند تا التهاب آپاندیس را در موقعیت‌های مختلف آناتومیک شناسایی کند:

  • نشانه Rovsing: زمانی مثبت است که فشار بر ربع تحتانی چپ (LLQ) باعث ایجاد درد در ربع تحتانی راست (RLQ) شود.
  • نشانه Psoas: تشدید درد با اکستانسیون (عقب بردن) غیرفعال مفصل ران راست؛ این علامت بیشتر در آپاندیسیت رتروسکال (پشت سکوم) دیده می‌شود.
  • نشانه Obturator: تشدید درد با چرخش داخلی (روتاسیون پاسیو) مفصل ران راست در حالت خمیده (فلکسیون)؛ این علامت نشان‌دهنده آپاندیسیت لگنی است.
نشانه بالینیمانور انجام شوندهتفسیر (موقعیت)
Psoasاکستانسیون هیپرتروسکال
Obturatorچرخش داخلی هیپلگنی
Rovsingفشار بر LLQتحریک صفاق راست

واژگان کلیدی

نقطه مک‌برنی (McBurney)
نقطه‌ای در RLQ شکم که بیشترین تندرنس را در آپاندیسیت کلاسیک دارد.
تندرنس (Tenderness)
درد یا حساسیتی که در پاسخ به لمس یا فشار توسط معاینه‌گر ایجاد می‌شود.
رتروسکال
موقعیت آناتومیکی پشت روده کور (سکوم) که محل شایعی برای آپاندیس است.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه گرفتن نشانه Rovsing با Obturator: در Rovsing فشار روی سمت چپ شکم است، اما در Obturator کار روی مفصل ران انجام می‌شود.
  • تصور اینکه نشانه Psoas برای همه آپاندیسیت‌هاست؛ این نشانه به طور خاص برای آپاندیسیت رتروسکال حساس است.

جمع‌بندی این مفهوم

  • نقطه مک‌برنی در RLQ محل کلاسیک تندرنس در آپاندیسیت حاد است.
  • نشانه Rovsing ناشی از انتقال فشار از سمت چپ به سمت راست شکم است.
  • نشانه Psoas با اکستانسیون ران راست مثبت شده و نشانه موقعیت رتروسکال است.
  • نشانه Obturator با چرخش داخلی ران راست در وضعیت فلکسیون مثبت شده و نشانه موقعیت لگنی است.
  • در کودکان و افراد مسن، این نشانه‌ها ممکن است به دلیل تظاهرات آتیپیک کمتر واضح باشند.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید علت ایجاد نشانه Rovsing این است که وقتی شما سمت چپ شکم را فشار می‌دهید، گازهای داخل روده بزرگ به سمت عقب و به سمت سکوم حرکت می‌کنند. این جابجایی گاز باعث اتساع ناگهانی سکوم و در نتیجه تحریک آپاندیس ملتهبی می‌شود که به آن چسبیده است، لذا بیمار درد را در سمت مقابل (راست) حس می‌کند.

تشخیص و روش‌های تصویربرداری

تشخیص آپاندیسیت حاد اغلب بالینی است، اما برای تأیید و رد سایر تشخیص‌های افتراقی، از روش‌های تصویربرداری استفاده می‌شود. سی‌تی اسکن (CT scan) به عنوان دقیق‌ترین روش تصویربرداری شناخته می‌شود که به رد سایر بیماری‌ها نیز کمک شایانی می‌کند. در مقابل، سونوگرافی به دلیل عدم داشتن اشعه یونیزان، روش انتخابی در کودکان و زنان باردار است.

مقایسه روش‌های تصویربرداری

یافته کلاسیک آپاندیسیت در سونوگرافی، مشاهده یک ساختمان توبولار غیرقابل فشردن (Noncompressible) با قطر بیش از ۶ میلی‌متر و حساسیت موضعی (تندرنس فوکال) است. روش‌هایی مانند رادیوگرافی ساده شکم یا باریوم انما کاربرد بسیار محدودی داشته و معمولاً توصیه نمی‌شوند.

تشخیص‌های افتراقی در زنان جوان

در زنان جوان، به دلیل مجاورت آپاندیس با اعضای لگنی، تشخیص‌های افتراقی گسترده‌ای وجود دارد که شامل موارد زیر است:

  • بیماری التهابی لگن (PID)
  • کیست تخمدانی هموراژیک یا پاره شده
  • درد میان‌دوره (میتل اشمرز)
  • پیلونفریت (عفونت کلیه)

در یک زن جوان با درد RLQ، اگرچه آپاندیسیت مطرح است، اما باید با سونوگرافی مشکلاتی نظیر کیست تخمدان یا PID را رد کرد. دیورتیکولیت سیگموئید معمولاً در سمت چپ درد ایجاد می‌کند و در این افراد کمتر مطرح است.

واژگان کلیدی

CT اسکن
دقیق‌ترین متد تصویربرداری برای تشخیص آپاندیسیت و عوارض آن در بزرگسالان.
سونوگرافی (US)
روش خط اول در کودکان و زنان باردار که به مهارت کاربر بستگی دارد.
میتل اشمرز (Mittelschmerz)
درد نیمه دوره قاعدگی که می‌تواند با درد آپاندیسیت اشتباه شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است اگر فکر کنیم باریوم انما یا رادیوگرافی ساده روش‌های روتین تشخیصی هستند.
  • در سونوگرافی، آپاندیس ملتهب «غیرقابل فشردن» است، نه قابل فشردن.
  • نباید تصور کرد سونوگرافی دقیق‌تر از CT است؛ US فقط در گروه‌های حساس ارجح است.

جمع‌بندی این مفهوم

  • سی‌تی اسکن دقیق‌ترین ابزار تصویربرداری برای تأیید آپاندیسیت است.
  • سونوگرافی روش انتخابی و اول در کودکان و زنان باردار محسوب می‌شود.
  • یافته کلیدی سونوگرافی، آپاندیس متسع و غیرقابل فشردن است.
  • تشخیص‌های افتراقی در زنان شامل PID، کیست تخمدان و پیلونفریت است.
  • رادیوگرافی ساده شکم ارزش تشخیصی بسیار پایینی در آپاندیسیت دارد.

نکتهٔ تکمیلی

جالب است بدانید که در حدود ۵ تا ۱۰ درصد از آپاندکتومی‌های انجام شده بر اساس تشخیص بالینی، در نهایت پاتولوژی نشان می‌دهد که آپاندیس سالم بوده است. این موارد به «آپاندکتومی منفی» مشهورند. با استفاده گسترده از سی‌تی اسکن در سال‌های اخیر، میزان آپاندکتومی منفی به شدت کاهش یافته است، اما همچنان جراحان ترجیح می‌دهند در موارد مشکوک جراحی کنند تا اینکه ریسک پارگی آپاندیس را بپذیرند.

مدیریت درمانی و جراحی

درمان استاندارد و اصلی آپاندیسیت حاد، آپاندکتومی (برداشتن آپاندیس با جراحی) است. این جراحی می‌تواند به صورت باز یا لاپاروسکوپیک انجام شود. روش لاپاروسکوپیک با مزایایی چون درد کمتر پس از عمل و نرخ پایین‌تر عفونت زخم همراه است؛ اگرچه در موارد پرفوره، خطر آبسه داخل شکمی در روش لاپارسکوپی ممکن است کمی بیشتر باشد.

پروفایل آنتی‌بیوتیکی

قبل از جراحی، تجویز آنتی‌بیوتیک برای پوشش فلور میکروبی روده ضروری است. رژیم‌های توصیه شده شامل سفالوسپورین‌های نسل دوم (مانند سفاکسیتین) یا ترکیب فلوروکینولون و مترونیدازول است (سفالوسپورین نسل اول برای این منظور مناسب نیست).

مدت زمان تجویز آنتی‌بیوتیک

طول دوره درمان به وضعیت آپاندیس هنگام عمل بستگی دارد:

  • آپاندیسیت غیرپاره (بدون عارضه): آنتی‌بیوتیک معمولاً ظرف ۲۴ ساعت اول پس از عمل قطع می‌شود.
  • آپاندیسیت عارضه‌دار (پرفوره یا آبسه): درمان تا زمانی که تب قطع شود، تعداد WBC نرمال شده و عملکرد دستگاه گوارش بازگردد، ادامه می‌یابد.

در موارد آپاندیسیت بدون پارگی، آنتی‌بیوتیک را باید ظرف ۲۴ ساعت پس از جراحی قطع کرد.

واژگان کلیدی

آپاندکتومی
عمل جراحی برای برداشتن آپاندیس ملتهب.
سفاکسیتین (Cefoxitin)
سفالوسپورین نسل دوم که به عنوان پروفیلاکسی روتین قبل از عمل استفاده می‌شود.
عفونت زخم
شایع‌ترین عارضه پس از عمل آپاندکتومی.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است اگر برای آپاندیسیت معمولی، آنتی‌بیوتیک را ۴۸ ساعت یا بیشتر ادامه دهیم؛ ۲۴ ساعت کافی است.
  • نباید تصور شود درمان غیرجراحی (فقط آنتی‌بیوتیک) برای افراد مسن یا بیماران دارای فکالیت مناسب است؛ این افراد ریسک پارگی بالایی دارند.

جمع‌بندی این مفهوم

  • آپاندکتومی (باز یا لاپاروسکوپیک) درمان قطعی و اصلی آپاندیسیت حاد است.
  • عفونت زخم شایع‌ترین عارضه پس از جراحی محسوب می‌شود.
  • برای پروفیلاکسی قبل عمل، از سفالوسپورین نسل دوم یا فلوروکینولون+مترونیدازول استفاده می‌شود.
  • در موارد بدون پارگی، آنتی‌بیوتیک پس از عمل حداکثر تا ۲۴ ساعت ادامه می‌یابد.
  • در موارد پرفوره، آنتی‌بیوتیک تا رفع علائم بالینی و آزمایشگاهی ادامه پیدا می‌کند.

نکتهٔ تکمیلی

در جراحی لاپاروسکوپی آپاندیس، جراح از ۳ سوراخ کوچک (پورت) برای ورود ابزار استفاده می‌کند. یکی از مزایای بزرگ این روش در زنان، امکان دیدن وضعیت تخمدان‌ها و رحم است تا اگر درد بیمار ناشی از مشکلات زنانگی بود، در همان لحظه تشخیص داده شود. همچنین در افراد چاق، جراحی لاپاروسکوپی بسیار راحت‌تر از جراحی باز با شکاف‌های بزرگ انجام می‌شود.

آپاندیسیت در موارد خاص و عوارض

تشخیص آپاندیسیت در کودکان، افراد مسن و بیماران با شرایط خاص پیچیده‌تر است. در کودکان و مسن‌ها، تظاهرات اغلب آتیپیک بوده و منجر به تأخیر در تشخیص و در نتیجه افزایش نرخ پارگی (پرفوراسیون) می‌شود. در بیماران دارای مال‌روتاسیون روده، آپاندکتومی تصادفی (Incidental) حین جراحی توصیه می‌شود تا از گیج شدن پزشکان در صورت بروز آپاندیسیت در آینده جلوگیری شود.

مدیریت آبسه پری‌آپاندیکولار

در بیمارانی که با توده یا آبسه مراجعه می‌کنند، جراحی فوری انتخابی نیست. رویکرد مناسب، درمان غیرجراحی شامل درناژ پرکوتانئوس (تحت هدایت CT یا سونوگرافی) و آنتی‌بیوتیک است. انجام آپاندکتومی تأخیری (Interval) ۶ تا ۸ هفته بعد، امروزه دیگر روتین نیست، زیرا عود بیماری کم است.

عوارض خاص

  • فیستول مدفوعی: بروز آن پس از عمل باید شک به بیماری کرون در قاعده سکوم را برانگیزد.
  • غربالگری: در بیماران بالای ۴۰ سال که با آبسه درمان شده‌اند (و آپاندکتومی نشده‌اند)، انجام کولونوسکوپی برای رد نئوپلاسم زمینه‌ای ضروری است.

اگر یک بیمار ۶۰ ساله با آبسه آپاندیس بهبود یابد، حتماً باید بعد از فروکش کردن التهاب تحت کولونوسکوپی قرار گیرد تا مطمئن شویم سرطان سکوم عامل ثانویه انسداد و آبسه نبوده است.

واژگان کلیدی

مال‌روتاسیون (Malrotation)
اختلال مادرزادی در چرخش روده که باعث می‌شود آپاندیس در محل طبیعی خود قرار نگیرد.
فیستول مدفوعی
ارتباط غیرطبیعی بین مجرای روده و پوست یا ارگان دیگر.
درناژ پرکوتانئوس
تخلیه چرک و مایعات از طریق پوست با سوزن و تحت راهنمایی تصویربرداری.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است اگر در بیمار مبتلا به کرون فعال در منطقه سکوم، آپاندکتومی تصادفی انجام دهیم؛ این کار خطر فیستول را به شدت بالا می‌برد.
  • بسیاری از دانشجویان فکر می‌کنند درمان اولیه آبسه، جراحی باز است، در حالی که درناژ زیر پوست ارجح است.

جمع‌بندی این مفهوم

  • کودکان و افراد مسن به دلیل تظاهرات آتیپیک، بالاترین نرخ پارگی آپاندیس را دارند.
  • درمان اولیه آبسه آپاندیس، درناژ پرکوتانئوس و آنتی‌بیوتیک است، نه جراحی فوری.
  • آپاندکتومی تصادفی در جراحی مال‌روتاسیون توصیه می‌شود اما در کرون ممنوع است.
  • بروز فیستول مدفوعی پس از عمل، نشانه‌ای هشداردهنده برای بیماری کرون است.
  • کولونوسکوپی در افراد بالای ۴۰ سال پس از درمان آبسه برای رد سرطان الزامی است.

نکتهٔ تکمیلی

چرا در مال‌روتاسیون آپاندیس را برمی‌دارند؟ در این ناهنجاری، آپاندیس ممکن است در سمت چپ شکم یا زیر کبد باشد. اگر این فرد در آینده دچار آپاندیسیت شود، پزشک با معاینه سمت راست (نقطه مک‌برنی) چیزی پیدا نمی‌کند و تشخیص به تأخیر می‌افتد. برای جلوگیری از این خطر بالقوه، جراحان در اولین جراحی شکمی آپاندیس را حذف می‌کنند.

تومورهای آپاندیس

آپاندیس می‌تواند محل بروز تومورهای مختلفی باشد. تومور کارسینوئید (تومور نورواندوکرین) شایع‌ترین تومور آپاندیس و در عین حال، آپاندیس شایع‌ترین محل کارسینوئید در کل دستگاه گوارش است. مدیریت این تومورها به شدت به اندازه آن‌ها بستگی دارد.

پروتکل درمانی کارسینوئید

  • کمتر از ۲ سانتی‌متر: اگر در نوک آپاندیس باشد، آپاندکتومی ساده کافی است.
  • بیشتر از ۲ سانتی‌متر: یا در صورت درگیری قاعده آپاندیس یا متاستاز لنفاوی، انجام همی کولکتومی راست الزامی است.

موکوسل و Pseudomyxoma Peritonei

موکوسل آپاندیس تجمع موسین در لومن است که ممکن است خوش‌بیم یا بدخیم (آدنوکارسینوم موسینوس) باشد. پارگی این ضایعات (حتی نوع خوش‌خیم) می‌تواند منجر به Pseudomyxoma Peritonei شود که در آن کل حفره شکم پر از ماده ژلاتینی می‌شود (اصطلاحاً Jelly Belly).

ویژگی تومورنوع جراحی
کارسینوئید < ۲cmآپاندکتومی
کارسینوئید > ۲cmهمی کولکتومی
موکوسل مشکوکهمی کولکتومی

واژگان کلیدی

تومور کارسینوئید
شایع‌ترین تومور آپاندیس که از سلول‌های نورواندوکرین منشأ می‌گیرد.
همی کولکتومی راست
برداشتن نیمه راست روده بزرگ که در تومورهای بزرگ آپاندیس انجام می‌شود.
Jelly Belly
نام عامیانه بیماری پخش شدن ماده ژلاتینی در شکم ناشی از تومورهای آپاندیس.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه است اگر بگوییم روده کوچک شایع‌ترین محل کارسینوئید است؛ آپاندیس در رتبه اول است.
  • فکر کردن به اینکه Pseudomyxoma فقط در موارد بدخیم رخ می‌دهد غلط است؛ پارگی موکوسل خوش‌خیم هم می‌تواند آن را ایجاد کند.

جمع‌بندی این مفهوم

  • آپاندیس شایع‌ترین محل بروز تومورهای کارسینوئید در کل لوله گوارش است.
  • اندازه مرزی ۲ سانتی‌متر تعیین‌کننده نوع جراحی (آپاندکتومی vs همی کولکتومی) است.
  • تومورهای بالاتر از ۲ سانتی‌متر حتماً نیاز به همی کولکتومی راست دارند.
  • پارگی موکوسل یا آدنوکارسینوم آپاندیس باعث تجمع مایع ژلاتینی در شکم می‌شود.
  • موکوسل همراه با بزرگی لنف نودها باید با جراحی وسیع (همی کولکتومی) درمان شود.

نکتهٔ تکمیلی

اغلب تومورهای کارسینوئید آپاندیس کاملاً بی‌علامت هستند و هیچ دردی ایجاد نمی‌کنند. بیمار به دلیل درد آپاندیسیت (ناشی از انسداد لومن توسط تومور) جراحی می‌شود و جراح بعد از خارج کردن آپاندیس، به طور تصادفی متوجه وجود یک توده کوچک زرد رنگ در نوک آپاندیس می‌شود. خوشبختانه پیش‌آگهی این تومورها اگر زیر ۲ سانتی‌متر باشند، عالی است.

خلاصهٔ درس

آپاندیس؛ از درد ناف تا تیغ جراح!

Surgery · Appendix

پاتوفیزیولوژی و سیر درد

  • شایع‌ترین اورژانس جراحی شکم؛ اوج شیوع در سنین ۵ تا ۳۵ سال
  • انسداد لومن ← افزایش فشار ← ایسکمی ← التهاب و عفونت
  • شایع‌ترین علت انسداد: هیپرپلازی لنفوئیدی (۶۰٪)؛ فکالیت رتبه دوم (۳۵٪)
  • درد احشایی اول: اطراف ناف — مستقل از موقعیت آناتومیک آپاندیس
  • درد سوماتیک بعدی: ← RLQ با درگیری صفاق جداری
فکالیت (Fecalith)
توده سخت مدفوعی؛ عامل انسداد مکانیکی لومن آپاندیس

نکته: حتی در Situs Inversus (آپاندیس چپ) درد اولیه باز هم نافی است؛ اعصاب احشایی مکان را نمی‌شناسند.

معاینه بالینی و نشانه‌های کلیدی

  • نقطه مک‌برنی: ۱/۳ خارجی خط ناف ← خار ایلیاک فوقانی راست
  • Rovsing: فشار LLQ ← درد RLQ (انتقال گاز به سمت سکوم)
  • Psoas: اکستانسیون هیپ راست ← درد ← آپاندیسیت رتروسکال
  • Obturator: چرخش داخلی هیپ راست در فلکسیون ← آپاندیسیت لگنی
  • کودکان و مسن‌ها: علائم آتیپیک ← تأخیر تشخیص ← نرخ پارگی بالاتر
رتروسکال (Retrocecal)
آپاندیس پشت سکوم؛ شایع‌ترین موقعیت آناتومیک

نکته: علت Rovsing: فشار LLQ گاز را به سمت سکوم می‌راند ← اتساع ناگهانی ← تحریک آپاندیس ملتهب.

تشخیص و تصویربرداری

  • CT اسکن: دقیق‌ترین روش؛ انتخابی در بزرگسالان
  • سونوگرافی: خط اول در کودکان و زنان باردار (بدون اشعه)
  • یافته کلیدی US: آپاندیس توبولار غیرقابل فشردن با قطر > ۶ میلی‌متر
  • تشخیص افتراقی زنان جوان: PID، کیست تخمدان، میتل‌اشمرز، پیلونفریت
  • رادیوگرافی ساده و باریوم انما ارزش تشخیصی ناچیزی دارند
میتل‌اشمرز (Mittelschmerz)
درد میان‌دوره قاعدگی؛ شبیه‌ساز آپاندیسیت در زنان

نکته: ۵ تا ۱۰٪ آپاندکتومی‌های بالینی «منفی» هستند؛ استفاده گسترده از CT این نرخ را به شدت کاهش داده است.

درمان جراحی و آنتی‌بیوتیک

  • آپاندکتومی (باز یا لاپاروسکوپیک) درمان قطعی است
  • لاپاروسکوپی: درد و عفونت زخم کمتر؛ در پرفوره ← خطر آبسه داخل شکمی بیشتر
  • پروفیلاکسی قبل عمل: سفاکسیتین (سفالوسپورین نسل ۲) یا فلوروکینولون+مترونیدازول
  • بدون پارگی: آنتی‌بیوتیک پس از عمل حداکثر ۲۴ ساعت قطع می‌شود
  • پرفوره یا آبسه: آنتی‌بیوتیک تا رفع تب + نرمال WBC + بازگشت عملکرد GI
سفاکسیتین (Cefoxitin)
سفالوسپورین نسل دوم؛ پروفیلاکسی روتین آپاندکتومی

نکته: در لاپاروسکوپی زنان جراح هم‌زمان تخمدان و رحم را ارزیابی می‌کند؛ یک عمل، دو تشخیص بالقوه.

موارد خاص، عوارض و تومورها

  • آبسه پری‌آپاندیکولار ← درناژ پرکوتانئوس + آنتی‌بیوتیک؛ آپاندکتومی تأخیری دیگر روتین نیست
  • فیستول مدفوعی پس از عمل = هشدار برای بیماری کرون در قاعده سکوم
  • بالای ۴۰ سال + آبسه بدون جراحی ← کولونوسکوپی برای رد نئوپلاسم
  • کارسینوئید: شایع‌ترین تومور آپاندیس و شایع‌ترین محل کارسینوئید در کل دستگاه گوارش
  • پارگی موکوسل ← Pseudomyxoma Peritonei (Jelly Belly) حتی در نوع خوش‌خیم
Pseudomyxoma Peritonei
پر شدن حفره شکم از ماده ژلاتینی در اثر پارگی موکوسل

نکته: کارسینوئید < ۲ سانتی‌متر (نوک آپاندیس): آپاندکتومی ساده؛ > ۲ سانتی‌متر یا متاستاز لنفاوی: همی‌کولکتومی راست.

نکات کلیدی

  • اولین علامت آپاندیسیت درد ناف است، نه RLQ — درد RLQ لوکالیزه اول نیست
  • شایع‌ترین علت انسداد هیپرپلازی لنفاوی است (۶۰٪)، نه فکالیت
  • Psoas ← رتروسکال؛ Obturator ← لگنی — این دو را جابه‌جا نگیرید
  • US دقیق‌تر از CT نیست؛ فقط در کودکان و حاملگی ارجح است
  • آنتی‌بیوتیک بدون پارگی: ۲۴ ساعت قطع؛ نه ۴۸ ساعت یا بیشتر
  • مال‌روتاسیون: آپاندکتومی تصادفی توصیه می‌شود؛ کرون فعال سکوم: ممنوع (خطر فیستول)

یک تست از این درس

خودت را بسنج

در خصوص انتخاب و اهداف درمان آنتی‌بیوتیکی پیشگیرانه (پروفیلاکسی) پیش از عمل جراحی آپاندیسیت حاد، کدام عبارت صحیح است؟

  1. پوشش آنتی‌بیوتیکی پیش از جراحی باید فلور کولون را پوشش دهد، سفالوسپورین نسل اول یکی از رژیم‌های استاندارد توصیه شده است و ترکیب فلوئوروکینولون با مترونیدازول گزینه‌ای مناسب به شمار می‌رود.
  2. پوشش آنتی‌بیوتیکی پیش از جراحی باید فلور کولون را پوشش دهد، سفالوسپورین نسل دوم یکی از رژیم‌های استاندارد توصیه شده است و ترکیب فلوئوروکینولون با مترونیدازول گزینه‌ای مناسب به شمار می‌رود.
  3. پوشش آنتی‌بیوتیکی پیش از جراحی باید فلور کولون را پوشش دهد، سفالوسپورین نسل دوم یکی از رژیم‌های استاندارد توصیه شده است و ترکیب فلوئوروکینولون با مترونیدازول در حال حاضر فاقد جایگاه درمانی است.
  4. پوشش آنتی‌بیوتیکی پیش از جراحی صرفاً فلور هوازی روی پوست را هدف قرار می‌دهد، سفالوسپورین نسل دوم یکی از رژیم‌های استاندارد توصیه شده است و ترکیب فلوئوروکینولون با مترونیدازول گزینه‌ای مناسب است.
دیدن پاسخ و توضیح

پاسخ درست: گزینه ۲

گزینه ۲ درست است. پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیکی پیش از جراحی آپاندکتومی با هدف پوشش دادن فلور میکروبی کولون (شامل باکتری‌های بی‌هوازی و گرم منفی) انجام می‌شود. برای این منظور، استفاده از سفالوسپورین‌های نسل دوم (مانند سفوکسیتین)، پنی‌سیلین‌های وسیع‌الطیف یا ترکیب فلوئوروکینولون و مترونیدازول توصیه می‌گردد. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینه ۱: استفاده از سفالوسپورین نسل اول برای پروفیلاکسی پیش از جراحی آپاندیسیت حاد توصیه نمی‌شود زیرا پوشش کافی بر روی فلور کولون ایجاد نمی‌کند. گزینه ۳: ترکیب فلوئوروکینولون و مترونیدازول یکی از گزینه‌های آنتی‌بیوتیکی استاندارد و توصیه‌شده پیش از عمل است و جایگاه درمانی فعالی دارد. گزینه ۴: آنتی‌بیوتیک پیش از عمل باید فلور کولون را هدف قرار دهد، نه صرفاً فلور هوازی پوست.

درس‌های دیگر این بخش · جراحی